Mulleres rurais fronte á pandemia

ANA F. CUBA FERROL / LA VOZ

ORTIGUEIRA

Verónica Marcos, presidenta de Fademur en Galicia, en As Nogais, onde vive
Verónica Marcos, presidenta de Fademur en Galicia, en As Nogais, onde vive

Os efectos directos da crise sanitaria e as carencias que evidenciou, coma o recorte de servizos públicos ou a brecha dixital, afectáronlles máis a elas

19 jul 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

A pandemia destapou o peor e o mellor da vida rural. Deixou á vista algunhas miserias que viñan de vello, como a progresiva mingua dos servizos (falta de escolas infantís, peche de centros educativos ou oficinas bancarias, recortes na atención primaria ou escaseza de centros de maiores), a brecha dixital (un factor que xera cada vez máis desigualdade) e outras provocadas polo illamento e o despoboamento que, en boa medida, derivan das carencias mencionadas. E tamén evidenciou que a vida no rural é moito máis sostible que a das cidades. As mulleres asumiron a maior parte da carga orixinada por esta longa crise sanitaria.

«Tradicionalmente, somos as que coidamos, e ao suspenderse a axuda a domicilio, cos centros de día pechados... iso repercutiu en nós. Igual pasou cos nenos e o seguimento das clases», indica Verónica Marcos, presidenta da Federación de Asociacións de Mulleres Rurais (Fademur) en Galicia. Ela vive nunha aldea de 35 casas, na montaña de As Nogais. «Con todos os trámites en liña, para pedir cita médica, para a escola dos nenos... cunha conexión a Internet de mala calidade, ou sen ela, iso está sendo un problema grande», alerta.

Tamén advirte do impacto económico nos sectores agrogandeiros, «coa caída do prezo da carne, polo peche da hostalería», e a clausura dos mercados de proximidade, onde se comercializan os produtos de horta. «E todo iso afecta máis ás mulleres, porque hai máis ca homes ao fronte deste tipo de explotacións», recalca. Defende «unha discriminación positiva» para os habitantes do rural. «Estás conservando un medio e unha contorna para toda a sociedade, a maioría son explotacións familiares», argumenta. «O rural non pode ser un parque temático, ten que ser compatible traballar, vivir e ver, habería que incentivalo», recalca. E lembra que o emprendemento en núcleos de menos de dous mil habitantes ten nome de muller, co 54 % dos casos, fronte ao 30 % que se dá no ámbito urbano.