Isabel Picos Barro (San Sadurniño): «Coa reforma do bar subín de división, agora estou na Champions League»

ANA F. CUBA SAN SADURNIÑO / LA VOZ

FERROL CIUDAD

CESAR TOIMIL

Igrexafeita recupera un dos seus locais, que logo vai ser o único. O antigo Xayda transformouse na parrillada María Queira, que segue rexentando A filla do ferreiro

20 sep 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

«Eu tiña un bar, era unha taberna moi antiga, chovía dentro, un desastre... pero tiña uns clientes de toda a vida... e agora fixéronme isto, unha parrillada». Estes están sendo días de moita emoción para Isabel Picos Barro (Igrexafeita-San Sadurniño, 52 anos). Logo dun ano pechado, por mor da pandemia e das reformas, o xoves volveu acender a cafeteira do local no que traballou, case día e noite, durante máis de tres décadas. Comezou de empregada, e aos quince anos colleu as rendas do negocio. Segue de aluguer, despois de que o propietario acometera as obras que ela lle propuxo, «e que tanto necesitaba».

O vello bar Xayda transformouse na parrillada María Queira. «Coa reforma subín de división, agora estou na Champions League», ri, moi contenta pola volta e por reencontrarse cos seus clientes. Igrexafeita recupera un dos seus locais, que logo será o único que quede. «O bar do lado é unha casa de comidas, Casal, son dúas irmás e vanse xubilar. Levan con el toda a vida, os seus pais xa tiñan un restaurante e despois quedaron elas, di miña nai que unha leva na cociña desde os 14 anos», conta, con admiración polo traballo alleo. «É moi boa a competencia, gústame que teñamos xente todos».

Aos veciños tardáballes a reapertura -«coñéceme todo o mundo e estaban desexando que volvera abrir»- e a Isabel, a do Xayda, como a coñecen moitos, tamén. Confesa que o ascenso, seguindo co símil futbolístico, lle dá algo de vértixe: «Ao primeiro só faciamos bocadillos... agora subín dous peldaños». O establecemento ten 170 metros cadrados, entre o bar e o comedor, e o xoves moitos clientes xa querían reservar mesa para esta fin de semana. Pero ela prefire ir «pouco a pouco», da man dos tres empregados, aos que agradece moito a súa dedicación.