Medos Romero: «Este tempo de pandemia tería que facernos pensar máis nas nosas vidas»

«Non podemos continuar así, estamos destrozando a natureza», di a escritora


ferrol / la voz

Medos Romero (Somede, As Pontes, 1959), enfermeira de profesión e unha das grandes voces da literatura galega contemporánea, saca á luz estes días, da man da editorial Medulia, Hortensia. Un poemario que é, esencialmente, unha reivindicación da memoria de súa nai. «Este libro é, por riba de calquera outra cousa -di Medos-, un canto de amor inmenso. Unha homenaxe ás mulleres da Terra»

-¿Como naceron estes poemas?

-Pois precisamente cando eu perdo a miña nai. Entón e cando decido escribir este poemario. Un poemario que é un libro de amor e de dor, ao mesmo tempo.

-E un libro, tamén, no que están de novo moitos dos temas centrais da súa poesía. Entre eles, o mundo rural como raíz de vida...

-Si, claro, pero tamén teño que dicir que aquí non hai un canto á realidade rural vista como algo bucólico e idealizado, senón unha mirada moi distinta. Eu falo da Terra no sentido máis alto do termo. E falo do que a Terra foi e segue sendo para min. Eu sei de ónde veño. Por iso sinto unha dor tan fonda cando vexo queimar os montes, ou cando vexo abandonar as aldeas. Unha aldea abandonada é un drama, é a morte dun mundo que estamos deixando perder. Este tempo de pandemia tería que facernos pensar máis nas nosas vidas.

-¿En que aspectos das nosas vidas deberiamos pensar máis do que o facemos?

-Nos que atinxen ao feito mesmo de existir. Non podemos continuar así, estamos destrozando a natureza. Parecemos esquecer que a natureza é a que nos alimenta. Temos que cambiar de rumbo. Somos unha especie animal que destrúe o ecosistema.

-A súa infancia en Somede foi un tempo dunha relación coa natureza moi diferente....

-¡Por suposto! E repito que non estou idealizando o mundo rural, senón reivindicando a súa verdadeira esencia. Neste poemario eu falo dese mundo, falo das mulleres dese mundo e falo, ensencialmente, de miña nai, subliñando que as raíces nos dignifican, e que todos precisamos un lugar ao que poder retornar. O amor e o respecto ao medio natural fannos máis humanos.

-¿Que sente, despois de ter rematado o libro?

-Pois sinto que é un libro que me habita. Un libro no que está a muller que mo deu todo: unha muller traballadora, firme, sacrificada, tenra, chea de dozura...

-¿Houbo un mundo mellor que este mundo?

-Por suposto que si. Houbo un mundo infinitamente mellor. Un mundo que, a poucos anos que pasen, acabará desaparecendo para sempre, e iso será un drama irreparable. A min sorpréndeme que a xente non se decate de que a natureza nos está dicindo que non podemos seguir así. ¿E sabes que me entristece moito, tamén?

-Dígame.

-Que cando habitabamos aquel mundo eramos felices... pero non o sabiamos. Sabémolo agora. Mais, a pesar de todo, non somos capaces de tomar conciencia de que imos cara ao abismo.

«Chorei moito mentres escribía estes poemas, foi un proceso moi doloroso», di a autora

«Necesitaba facer este libro en memoria de miña nai. Era algo que precisaba. E fíxeno -di Medos Romero- todo o ben que souben facelo. Tan ben como ela merecía. Pero chorei moito mentres escribía estes poemas, foi un proceso moi doloroso para min. Foi algo tremendo. Rematei completamente exhausta».

-Na súa condición de profesional da sanidade, ¿como está vivindo vostede esta pandemia?

-Con moito sufrimento. Traballas nunhas condicións moi difíciles. E hai miles, e miles e miles de mortos. É terrible. Aterrorízanme a soidade e a miseria que o coronavirus trouxo consigo. Unha miseria e unha soidade que ás veces fan aparecer o peor do ser humano. As persoas somos capaces do mellor, pero a miúdo tamén nos podemos acabar comportando dun xeito moi insolidario. A min, por exemplo, sorpréndeme que tanta xente acabase vendo como normales cousas tremendas. Por exemplo, que tantos anciáns morresen completamente sós.

Seguir leyendo

Conoce nuestra newsletter con toda la actualidad de Ferrol

Hemos creado para ti una selección de noticias de la ciudad y su área metropolitana para que las recibas en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
4 votos
Comentarios

Medos Romero: «Este tempo de pandemia tería que facernos pensar máis nas nosas vidas»