Unha proposta de viabilidade social para Ferrolterra

Ramón Yáñez

FERROL

16 sep 2012 . Actualizado a las 07:00 h.

Ferrolterra ven sufrindo un grave deterioro económico e social dende hai máis de 25 anos. Todo comezou coa primeira reconversión imposta dende a UE en 1984. No ideario colectivo dos ferrolterráns maiores de 50 anos permanece aínda nidia a puxanza, a mobilidade social, o dinamismo, a alegría de vivir que nos enchoupaba naquela altura.

Aínda que é certo que os estaleiros españois non eran en xeral competitivos impúxose dende a UE como condición, entre outras lesivas para o noso país, a redución da capacidade produtiva a Astano, impedíndolle construír buques, malia ser o estaleiro público civil con maiores éxitos tecnolóxicos e menores resultados negativos en termos relativos. O impacto social foi gravísimo. O desconcerto e o pesimismo ficou impreso dende entón no carácter dunha grande parte dos ferrolterráns, malia que Bazán seguía viva, aínda que cada vez con menor capacidade de xeración de emprego.

A cidade e a súa contorna dependían naquela altura case exclusivamente do naval. Non había nin un só polígono industrial, non había autoestrada, non tíñamos porto exterior e o ferrocarril entraba na cidade, como agora, por unha liña propia do século XIX. Non tíñamos tampouco hospitais públicos de calidade nin campus universitario.