So hai una transición enerxética posible: xusta e que non destrúa emprego


Nunha etapa complicada como a actual, a industria galega ten ante si o reto de adaptarse ao novo contexto socioeconómico, tratando de anticiparse e apostando por unha verdadeira transformación. É o mellor xeito de afrontar a transición ecolóxica e a modernización dos procesos produtivos coa transformación dixital. A Xunta seguirá como ata agora, ofrecendo a súa colaboración para acadar estes obxectivos, sendo conscientes da necesidade de achegar as axudas directas, mobilizando liñas de financiamento para que conten con liquidez, e promovendo, da man dos sectores, proxectos tractores que poidan optar aos fondos europeos. Ata agora, os principias indicadores conclúen que o noso tecido empresarial está sabendo xestionar mellor a situación, permitindo que a economía galega teña un mellor comportamento que o conxunto do Estado. Así, a facturación da industria galega en outubro medrou un 7,4 %, fronte a un descenso medio en España do 2,4 %. Esta tendencia podemos extrapolala a outros indicadores, como as exportacións ou o PIB.

De feito, estudos recentes evidencian que é o propio tecido empresarial o primeiro que cre en Galicia e nas súas potencialidades: sete de cada dez empresarios confían en que a economía galega crecerá máis que a española; unha cifra ratificada esta mesma semana polo INE, que destacou que a confianza empresarial medrou un 2,7 % no primeiro trimestre deste ano en Galicia.

Neste contexto, no que debemos traballar desde a prudencia de combinar a saúde das persoas co desenvolvemento económico, é certo que en Galicia temos unha serie de casos que evidencian as consecuencias dunha transición enerxética do Goberno que, ao noso entender, é errónea. Non se pode pretender transformar un modelo industrial desde a falta de planificación e sen dar oportunidades ao noso tecido empresarial.

Os casos de Siemens nas Somozas ou das centrais térmicas de Endesa e Naturgy demostran que, ante a falta dunha estratexia clara por parte do Goberno, as empresas teñen a escusa perfecta para anunciar peches sen ofrecer proxectos alternativos de futuro. Non debemos esquecernos da conflitividade na industria hiperelectrointensiva e que ten un mínimo común denominador: a ausencia dun prezo eléctrico competitivo.

Por desgraza, esta inacción non só afecta ao ámbito enerxético. Tamén se están a producir outros desaxustes importantes pola inacción do Goberno e a súa ausencia dunha axenda industrial para o noso país. Navantia non ten carga de traballo comprometida para os próximos dous anos (no mellor dos casos), ata que se inicie a construción das fragatas F-110, e tampouco se pon data de inicio para o desenvolvemento do dique cuberto e, polo tanto, do estaleiro 4.0.

Inacción que tamén afecta de cheo á industria da automoción. A venda de vehículos está en caída libre e o 2021 non parece que será o do punto de inflexión porque o Goberno negouse a modificar os tramos fiscais do imposto de matriculación para adecualo ao novo sistema de medición de emisións WLTP que entrou en vigor este mes. Polo tanto, a automoción volve a ser prexudicada, neste caso pola vía da fiscalidade. Galicia non está a pedir nada que non fagan países como Italia, Francia ou Portugal.

En definitiva, Galicia si achega estabilidade e confianza ao tecido empresarial, pero necesitamos tamén da colaboración do Goberno. So hai unha transición enerxética posible: unha que sexa xusta e que non supoña destruír emprego e actividade económica. Do mesmo xeito que temos unha oportunidade para a transformación e modernización do noso tecido industrial, un reto que é preciso levar adiante desde a cooperación entre todos os axentes socioeconómicos e entre todas as Administracións.

Por Francisco Conde Conselleiro de Economía

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
2 votos
Comentarios

So hai una transición enerxética posible: xusta e que non destrúa emprego