José González: «Hai que recuperar o orgullo de vivir no rural e do rural, gañando cartos»

O responsable da política agraria aposta por mobilizar parcelas rústicas co criterio que fixe a demanda


Santiago / La Voz

Inspector fiscal en excedencia, e vencellado a unha familia do sector vitivinícola no Ribeiro, José González (Ourense, 1970) leva seis meses de conselleiro.

-Fálase moito da «España baleira» en referencia ao campo. Hai unha Galicia baleira?

-Hai unha preocupación clara polo tema demográfico. Se o 97 % de Galicia é rural, pois temos un problema de demografía. Pero non hai recuperación do rural sen unha actividade económica rendible. E iso contribuirá a recuperar a natalidade.

-En que medida o minifundio e a fragmentación da propiedade son impedimentos para ese obxectivo?

-No leite, no viño ou na carne xa temos actividades viables. Pero hai que loitar por que haxa máis. O rural non pode ser un xardín, senón un lugar no que a xente viva. Hai que recuperar o orgullo de vivir no rural e do rural, cun traballo rendible, gañando cartos. Hai que abandonar a idea de que se vai ao rural se non hai traballo noutro sitio. E isto enlaza coa pregunta. Se vai haber máis actividade, precísase máis base territorial. E somos unha comunidade minifundista, a que máis, con once millóns de parcelas rústicas. O problema é que hai unha parte importante das mesmas en que non se dá localizado ao dono. E isto impide mobilizar a terra.

«Temos un sector lácteo punteiro, que só en orixe factura 850 millóns de euros»

-Isto é un mal diagnosticado hai moitos anos e dá a sensación de que se perdeu o tempo. Que pensan facer?

-A mentalidade dos galegos dificultou atacar este problema. Pero hoxe hai unha percepción nova de que as parcelas no rústico son unha carga. Porén hoxe pódense facer cousas que antes non.

-Como por exemplo?

-Estamos a traballar nunha lei co grupo parlamentario popular para a posta en valor e recuperación da terra produtiva de Galicia. Trata de pór en marcha instrumentos para recuperar a base territorial. Cantas máis ferramentas, mellor. Porque non é a mesma problemática no norte de Lugo que a do interior de Ourense.

-Non fan falta incentivos fiscais?

-Sen ningunha dúbida. Pero vou máis alá. Hai que ordenar o territorio de xeito integral: compatibilizar os usos agrarios, gandeiros e forestais. Coñecendo iso, mobilizarase a terra a disposición de quen queira facer unha actividade rendible.

-Pero como?

-Pode haber permutas voluntarias incentivadas, e tamén están os chamados polígonos agroforestais.

«Estamos a traballar nunha lei para a recuperación e posta en valor da terra produtiva»

-En que van consistir?

-É unha figura coa que a Xunta vai delimitar espazos amplos en zonas de boa calidade agronómica. E vanse deseñar segundo a demanda empresarial ou dos produtores. Ten que haber unha necesidade de terra. E o polígono será unha superficie ampla, dedicada a cultivos de alto valor engadido e con parcelas que teñan un tamaño suficiente, que garantan a rendibilidade. A Xunta vai poder comprar e vender terra nestes polígonos. E vai poder xestionar tamén as parcelas dos propietarios descoñecidos. Non se trata de traer empresas de fóra, senón de mellorar as condicións dos que viven nese territorio.

-Está o sector lácteo galego preparado para afrontar unha nova crise de prezos?

-É unha actividade que só en orixe factura 850 millóns, sen transformación, con 7.000 gandeiros empresarios, cun nivel de profesionalización e modernización altísimo e cunha enorme seguridade alimentaria. É un sector punteiro. Dito isto, temos que avanzar nalgúns aspectos. Por exemplo, teñen que crer que son empresarios. E, en troques de falar tanto dos prezos, facelo de custos de produción e de marxe de beneficio. E esta é unha reflexión para a toda a cadea, incluídas a industria e a distribución.

«A saída de Ence custaría 150 millóns en rendas ao rural»

 Galicia é unha potencia forestal, pero aínda así ten boa parte do seu monte infrautilizado.

-Por que decidiron desligar a xestión da política forestal da extinción dos lumes?

-Houbo unha reflexión sobre isto, que nos levou a entender que un monte limpo, con biomasa controlada e ordenado, é a mellor base natural contra os incendios. Un monte ben explotado, con actividade agrogandeira, é un freo ao lume. Agora ben, nós apostamos pola prevención sen descoidar a extinción, onde temos un gran servizo.

-Como valora as últimas noticias de Ence?

-Nós estamos preocupados, porque é unha decisión que pon en dúbida a seguridade xurídica dos investimentos no nosa terra. En segundo lugar, foi unha decisión tomada polo Goberno sen coñecemento coa Xunta. E está poñendo en perigo os postos creados pola empresa e todos os indirectos asociados, que son uns 5.000. En Galicia, ademais, cada ano, oitenta mil familias reciben ingresos das cortas de madeira, e o 60 % das cortas proveñen do eucalipto. Estamos a falar dun volume moi importante de renda que vai á xente do rural, a eses propietarios pequenos. A saída de Ence custaría máis de 150 millóns de euros, que deixarían de ser percibidos por cidadáns galegos do medio rural.

-En que fase está o Plan Forestal de Galicia?

-Dentro da liña de planificación forestal, este plan ten que ser o instrumento que deseñe esta estratexia para os próximos 20 ou 30 anos. Ten que ser un documento reflexionado, tomando en consideración a todos os axentes. O plan recolle un modelo de monte multifuncional, no que se busque unha diversidade de especies e a súa sostibilidade medioambiental e tamén económica. Agora está en fase de alegacións, e ao longo deste ano verá a luz, previo paso polo Parlamento galego.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
14 votos
Comentarios

José González: «Hai que recuperar o orgullo de vivir no rural e do rural, gañando cartos»