Sepultados pola neve no Faro

Unha nai e o seu fillo de 13 anos morreron conxelados hai máis de cen anos cando volvían dunha feira en Rodeiro. Na aldea chantadina de Caíbe os seus familiares aínda os recordan


chantada / la voz

Morreron sepultados pola neve cando trataban de chegar á súa casa una noite de decembro. Nin é un conto de medo, nin sucedeu nun lonxano país do norte. Pasou en Chantada en 1907. A historia pódese ler nun dos poucos exemplares que quedan de La Comarca, un semanario que se editou en Chantada no primeiro terzo do século XX. O xornalista Ramón Gutiérrez recrea alí o triste final de Pepa e o seu fillo Antonio, veciños da aldea chantadina de Caíbe. A noticia foi publicada o 18 de maio de 1930, vintetrés anos despois do suceso, o que pode facer temer que o relato poida en realidade esaxerar algún suceso menor. Pero non. En Caíbe confirman a historia. Saben dela polo que lles contaron seus pais e seus avós. Alí viven aínda familiares dos dous falecidos e incluso identifican o lugar no que os corpos foron atopados, ocultos baixo a neve.

A información escrita por Ramón Gutiérrez en 1930 conta -nun tono moi literario e cheo de diálogos e detalles imaxinados polo autor- como Pepa, coñecida polos seus vecinos como a Bonita, e o seu fillo Antonio, de 13 anos, morreron ao tratar de volver á súa casa en Caíbe cos cartos que xuntaran vendendo ovos e manteiga na feira de Rodeiro. En síntese, Gutiérrez explica que a muller confiou en poder volver sen necesidade de facer noite polo camiño, a pesar do risco evidente de adentrarse no Faro de noite, cun neno e un frío extremo. A noticia narra tamén que os veciños de Caíbe saíron buscalos en canto se deron conta de que non volveran, e que os atoparon xuntos, deitados no chan e cubertos por un manto de neve.

Pouca xente nas casas

Como acontece en xeral nas aldeas, o despoboamento ataca tamén a Caíbe e pode non ser doado atopar xente nas casas desta aldea da parroquia de Requeixo, sobre todo se o visitante chega no momento no que se está a oficiar un funeral na igrexa. Despois de chamar nalgunhas casas sin éxito, por fin sae mirar pola fiestra unha veciña, que ao non ver caras coñecidas móstrase esquiva e con poucas ganas de falar. Non corren bos tempos na seguridade da xente aillada e xa cunha certa idade, e tampouco axuda o aire frío que baixa da montaña. Pero nun momento de atención, a muller recoñece a historia que o descoñecido lle está contando e confirma que é certa. E ademais afirma ser sobriña neta da falecida Pepa.

Uns zocos para o fillo

Ábrese a porta de abaixo e María Magdalena Ratón Pereira recíbe ao visitante con máis confianza, para falar un pouco máis do que sabe. «Pepa marchara á feira a Rodeiro coa intención de mercarlle uns zocos ao fillo», explica. O pai de María Magdalena contoulle que se aquela muller se obcecou coa idea de voltar á casa naquelas perigosas condicións foi porque «tiña moita presa por alimentar un porquiño da ceba que levaba tempo sen comer».

Tamén é quen de precisar onde foi que apareceron os corpos. E, ao contrario, do que conta a noticia de La Comarca, ela asegura que estaban en lugares distintos, separados uns douscentos metros entre si. «O rapaz debeu morrer primeiro e a mai despois porque a el atopárono montaña arriba e á mai a uns cincocentos metros de Caíbe perto xa da casa, no monte que lle chaman Pedrafita». Ata hai uns poucos anos, nese lugar lugar había aínda unha cruz de madeira.

A xente vai chegando do enterro. «Baixaron dende a fonte do Sanabarrigas polo camiño que vai á fonte do Buqueiro e de aí a Pedrafita», contan ao mesmo tempo Claudio e máis José.

¿Haberá algunha confusión na data na que a narración de 1930 sitúa os feitos? Porque a feira en Rodeiro non é o día 14, senón o 15. «Viñan da feira de Rodeiro, antes era o catorce e despois pasárona para o quince como agora», comenta Vicente Simón Ratón, o máis vello do lugar. «En Santa Baia, o meu pai, Manuel Simón Santoandré, porfioulle que quedase alí pasar a noite, sen saber que o rapaz ía con ela, que senón non a deixaban marchar», comenta o seu irmán José.

Un suceso ocorrido en 1907 mortos por querer cruzar o monte a pé unha noite de inverno

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
37 votos

Sepultados pola neve no Faro