Remade xuntos, só así conseguiredes que as cousas sucedan

Beny Borrajo TRIBUNA LIBRE

DEZA

11 sep 2022 . Actualizado a las 05:00 h.

Chegou o momento de dicirvos ata outra. Levo 15 anos como membro dunha Anpa e, como a maioría sabedes, aquel primeiro ano anoteime por un único fin: un lugar onde deixar á miña filla antes e despois do horario escolar mentres eu traballaba.

Recordo aquel ano, alá polo 2007, cando a miña rapaza aínda era alumna da gardería e me puxen diante do colexio de Figueiroa para recoller sinaturas coa intención de crear un Plan Madruga e un comedor escolar. Sen coñecer a ninguén e só co apoio dunha nai que se atopaba na mesma situación ca min —a cal xa era membro da Anpa Picariños por ter un neno maior— presenteime naquela primeira asemblea anual no colexio, coas miñas 432 sinaturas co fin de conseguir o que hoxe en día todos e todas podedes desfrutar. Apoiada polo centro escolar e pola Anpa Picariños do CEIP de Figueiroa, xunto coa Anpa do CEIP Pérez Viondi, mantivemos unha reunión co Concello onde propuxemos crear unha Federación de Anpas, a que hoxe en día todos coñecedes como Fesanpas. Síntome moi orgullosa de formar parte dese equipo e de ter sido a presidenta nese momento de creación. Foron anos moi bonitos. Todo era andar a favor. Eramos unha familia, todos. E cando digo todos refírome aos centros de Infantil e Primaria do Concello da Estrada. Tiñamos as mesmas inquedanzas, as mesmas necesidades e as mesmas preocupacións, pero non vou negar que a inclusión de centros de ensino superior (ESO e bacharelato) fixo que a nosa unión se deteriorara.

Ser membro dunha Anpa conleva moito sacrificio, sobre todo cando hai que comezar a andar. É un traballo sen soldo, que aínda por riba de poñer do noso tempo (recordo aquelas horas, sobre as once da noite, coa miña filla no regazo mentres faciamos aquelas reunións interminables para resolver as cuestións ) moi pouca xente recoñece o esforzo que se fai.