«A poesía ten o encanto máxico de xogar coas esencias»

Rocío Perez Ramos
Rocío Ramos LALÍN / LA VOZ

DEZA

Pintor presenta hoxe en Lalín «Seara», onde compilou os seus poemas

24 feb 2012 . Actualizado a las 07:00 h.

Xosé Vázquez Pintor naceu en Melide pero onte elexiu Quián, o lugar máxico «onde aprendín e me nutrín na vida, porque nas vilas había e hai de todo e na aldea hai de todo e máis alá». E alí, onde naceron os seus afectos primeiros, os seus xogos, onde transcurriu a súa nenez e a súa pubertade quixo o poeta e o escritor presentar o seu novo libro, Seara, que recolle toda a súa obra poética.

-¿Como naceu «Seara»?

-Espiral Maior editara xa outros meus libros de poesía: Vanzados e Rotación violeta. Vanzados é o libro de Quián. Vinme a beira dunha enfermidade que que me podía traer ás despedidas, e quería falar de este lugar. Hai un ano Espiral Maior publicoume un libro de narrativa que se titula Máis vidas e que está baseado en Quián e que quedará para meus netos e onde falaba das etapas da vida, dos animais que nos servían de xogo, dos saltóns que collíamos e os que lle cravabamos unha palla para facer helicópteros, as carreiras de moscas as que lle quitábamos as alas para facer carreiras. Arrepentido daquela infancia inconsciente, desa crueldade escribín Máis vidas para pedirlles unha amnistía para conmigo por aquel comportamento. Miguel Anxo Fernán-Vello, o editor de Espiral Maior, me dixo que si lle daba os meus oito libros que levaba publicados de poesía, os editaban nun volumen. En Seara están eses oito e dous máis inéditos. Son 330 páxinas de poesía, un xénero que apenas se lee, pero que estará na memoria.

-O libro é a obra de toda unha vida e presentase hoxe en Lalín.