Por unha estraña lesión debida ao hiperestiramento dun tendón, a miña man esquerda quedou, por definilo dalgún xeito, descompensada. Na miña cotidianeidade isto non me supón ningún problema; nunca tiven nin a máis mínima dor ou molestia. Con todo, si foi algo moi traumático á hora de tocar os meus instrumentos, xa que esa descompensación no movemento limitoume para facer cousas que antes facía e que agora tiveron que mudar. Fixen as probas médicas para descartar ou confirmar diagnósticos, incluso probei tratamentos de fisioterapia, acupuntura e outras alternativas. Nun momento do proceso, chegaron a operarme para extraer unha pequena calcificación que se pensaba que podía ser a orixe, pero non foi a solución. Nada do aplicado serviu e, polo feito de non poder tocar do mesmo xeito que o facía antes, ata me propuxen abandonar o mundo da música e dedicarme a outras cousas. Reflexionei moito e compartín o asunto coa xente máis achegada.
Todos coincidían en dicirme que relativizase a cuestión e que seguise adiante. A pesar do que significaba, decidín facelo, aínda que foi case como un comezar de novo. Co paso dos anos, creo que souben sobrepoñerme: cos meus truquiños e moita paciencia, logrei unha continuidade diferente que apenas moi poucos percibiron. Ese problema nun dedo que descompensou os meus movementos foi algo traumático para min, pero, buscando sobre o tema, cheguei a coñecer algúns casos de xente que, sen brazos, é capaz de facer unha vida aparentemente normal, conducir un coche ou mesmo tocar a guitarra cos pés.
Leer más: Panspermia
Neste contexto fixeime en casos como os de Mark Johnson, Mark Goffeney, Tony Meléndez ou o do propio Manuel López, coñecido como o pianista da man esquerda —un home ao que, por diferentes adversidades e tras ser o graduado máis novo do Conservatorio de Música de Madrid, lle quedou paralizado o brazo dereito e que, na actualidade, dá concertos de maneira brillante con só unha man—. Esas si que son probas de superación que relativizaron moito o meu pequeno problema. Eles foron e seguen a ser valiosos exemplos de superación na vida, cada un coa súa motivación persoal, como a de moitas e moitos outros que coñezo de moi preto.