Justo Beramendi: «O obxectivo do Museo do Pobo galego é amosar a identidade de Galicia»

Monste García SANTIAGO / LA VOZ

CULTURA

O presidente do padroado do Museo do Pobo Galego, Justo Beramendi.
O presidente do padroado do Museo do Pobo Galego, Justo Beramendi. Paco Rodríguez

O presidente do padroado da institución explica que a previsión é completar nun prazo de dous anos o relato histórico do museo, ata chegar á actualidade, pero aínda falta a financiación para os dous últimos séculos

29 ene 2022 . Actualizado a las 05:10 h.

Completar o relato museográfico da Historia de Galicia desde o paleolítico ata a actualidade nun par de anos. Ese é o obxectivo do Museo do Pobo, destaca o presidente do seu padroado, Justo Beramendi, despois de abrir esta semana as salas ata o reino suevo. Iso si, logralo pasa por acadar o financiamento preciso: «O que temos garantido hoxe é chegar ata o século XVIII».

-Por que era preciso facer estas salas facendo un relato da historia de Galicia?

-Este é o Museo do Pobo Galego, que ten un presente e un pasado. Cando o fundamos —o padroado no 76 e as salas inaugurámolas no 77—, xa no noso programa estaba que o museo debería ter dúas dimensións. Unha fundamental, que era a etnográfica, porque toda a cultura galega popular e tradicional estaba desaparecendo a velocidades vertixinosas naqueles anos. Pero non era só o que o pobo nos seus aspectos máis tradicionais vivía e facía, senón tamén o que fixeron as elites —que tamén eran galegas— no pasado, para ver cales foron as orixes e a evolución no tempo desa cultura actual. Como sempre estivemos escasos de recursos —non só tiñamos que instalar o museo, senón antes rehabilitar o edificio—, fomos avanzando moi lentamente. Durante os 20-30 anos primeiros do museo, tiveron que empregarse en completar a parte etnográfica dese programa. Aínda así, como non queriamos ter aparcada completamente a sección de historia, xa a creamos nos primeiros anos, que logo acabou decaendo; e tamén organizamos congresos e exposicións de tipo histórico, como foi a de Rosalía, Castelao, Galicia, en 1985, ou a que se fixo en homenaxe a López Cuevillas sobre prehistoria, para a que se fixeron moi boas maquetas, algunhas que aproveitamos agora.

-Pero aínda tardarían en chegar esas salas.

-Cando xa podiamos abordar a parte histórica, atopamos dúas cuestións. Unha, a falta de espazo, porque o edificio conventual estaba case completo. A segunda, e máis importante, é que cando se creou a Cidade da Cultura, dentro do programa inicial había un Museo de Historia de Galicia. Entón, aparcamos o noso proxecto. Cando decaeu a idea do Museo de Historia de Galicia, nós retomamos o proxecto. Despois, cando por iniciativa da Xunta, o Consorcio de Santiago fixo unha rehabilitación integral da ala sur, aí xa dispoñiamos dos espazos suficientes. Anos antes disto, montaramos unha comisión con membros do padroado, que foi elaborando o relato desas salas de historia. Despois, o Consorcio financiou o proxecto museográfico de todas as salas, desde o paleolítico inferior ata agora. Coa ala sur rehabilitada, co proxecto museográfico feito e as primeiras subvencións da Xunta para instalar as salas, foi cando empezamos. No 2020, aportou 200.000 euros para iso; no 2021, outros 200.000; e neste 2022 están orzamentados 100.000 máis. Pero cos 400.000 primeiros euros puidemos montar as salas desde o paleolítico ao reino suevo e, a maiores, adquirir os once audiovisuais que van en todas as salas. A parte diso, fixemos xestións coas Deputacións porque todas as salas son 1.200 metros cadrados de exposición permanente, e iso supón entre 1 e 1,2 millóns de euros. Entón, a Deputación da Coruña asinou un convenio polo que subvenciona con 150.000 euros a sala medieval, que xa estamos traballando nela e que imos inaugurar a finais do primeiro semestre deste ano. E cos 100.000 euros da Xunta poderemos avanzar na época moderna.