Alberto Portela equipara a Xavier Prado Lameiro con Rof Codina e Cruz Gallástegui

JOEL GÓMEZ SANTIAGO / LA VOZ

CULTURA

Xavier Prado Lameiro posa coa súa segunda esposa, Dolores Montes, nunha fotografía de estudio tomada en 1907. Á dereita, portada do libro monográfico que lle dedica a Prado Lameiro o académico veterinario Alberto Portela Vázquez
Xavier Prado Lameiro posa coa súa segunda esposa, Dolores Montes, nunha fotografía de estudio tomada en 1907. Á dereita, portada do libro monográfico que lle dedica a Prado Lameiro o académico veterinario Alberto Portela Vázquez

O académico veterinario exhuma inéditos do autor de «A retirada de Napoleón»

17 may 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

Xavier Prado Lameiro (Ourense, 1874-1942) foi un veterinario adiantado ao seu tempo «ao insistir en que o futuro do agro galego reside na especialización cunha produción de calidade» e «desempeñou un rol semellante ao que xogaron Cruz Gallástegui ou Rof Codina no desenvolvemento económico e social do campo galego, traballando a prol da produción cualitativa e os avances científicos». Así o defende Alberto Portela Vázquez, da Academia de Ciencias Veterinarias de Galicia e presidente da Asociación de Historia Veterinaria Gallega (e vicepresidente no ámbito estatal) en Xavier Prado Lameiro. Legado cultural e social (174 páxinas, 10 euros), libro de recente edición pola Deputación de Ourense. Gallástegui (1891-1960) fundou a Misión Biolóxica de Galicia, e Rof Codina (1874-1967) promoveu en Lugo a primeira gran clínica veterinaria, entre outros recoñecidos méritos que fan deles referentes da profesión e de gran proxección, mesmo internacional.

Portela tamén reivindica un maior recoñecemento da produción literaria de Prado e exhuma obra inédita. Os dous comparten o traballo como funcionarios inspectores provinciais de hixiene en Ourense: Prado na primeira metade do século pasado e Portela na actualidade.

A asociación entre a profesión e a dedicación cultural de Xavier Prado foi recorrente e Portela ofrece diversos exemplos. En 1918, en La Voz de Galicia, xa o facía Rey Alvite; tamén o seu amigo Vicente Risco, no seu obituario; ou o veterinario Iglesias Hernández en 1974, cando Ourense honrou o centenario do seu nacemento; e en máis ocasións.