«Hamada», como vivir a mocidade nun campamento saharauí

Eloy Domínguez Serén foxe dos tópicos para narrar a complicada realidade do conflito do Sáhara Occidental no seu último filme

X. F.
La Voz

A mocidade acostuma a identificarse con esa etapa da vida na que a diversión é o fío condutor do día a día. A pesar da existencia de grandes dificultades e situacións frustrantes que se viven nos campamentos saharauís, os rapaces que protagonizan Hamada, tentan combater os atrancos con humor e alegría. Así o reflicte o cineasta galego Eloy Domínguez Serén no seu último filme, que se estrea este venres de maneira oficial nos cines.

A Coruña, Vigo e Santiago de Compostela son as cidades galegas que acollen esta película, que vén de percorrer o mundo grazas a numerosos festivais internacionais. Unha viaxe «gratificante» que permitiu cumprir o principal obxectivo do proxecto: «Visibilizar o conflito saharauí e chegar a aqueles países que, sexa por desinformación ou bloqueo informativo, non conceñen absolutamente nada deste pobo», afirma o director pontevedrés.

«Ao espectador, diríalle que se vai sorprender, que a película vai romper coas súas expectativas porque, malia que se retrata un lugar tan duro e hostil, o filme contén grandes doses de humor, de vitalidade e hai situacións completamente inesperadas», explica Domínguez Serén.

Confianza plena e liberdade

A gravación de Hamada afástase das concepcións comúns en torno ás rodaxes cinematográficas. Os protagonistas representan un rol «moi activo» e libre no filme: «Tiña tanta confianza neles, que non comprendía exactamente o que estaban a falar, porque a película completa está en hasanía».

Dita circunstancia non é froito da casualidade. O director galego conviviu no campamento durante «oito meses ao longo de tres anos». Deste xeito, agrandou e consolidou o seu coñecemento do pobo e da cultura saharauí grazas á «convivencia e a escoita», así como á participación en diferentes labores coma a construción de casas destruídas ou a educación, describe Domínguez Serén. Isto é, unha clara intención de fuxir dos tópicos para documentar a realidade dun xeito espontáneo, íntimo, natural e cotián.

Por outra parte, Hamada expresa o «forte» sentimento de colaboración e colectividades que manifestan os saharauís: «Teñen moi claro que o que é bo para a comunidade, é bo para cada un deles. Algo que, probablemente, se está perdendo cada vez máis nas nosas sociedades», sostén o director pontevedrés. «Amosan unha actitude moi construtiva malia ás dificultades no seu día a día e son xente moi proactiva», conclúe.

Hamada é un proxecto que desenvolveu Eloy Domínguez Serén cunha produtora sueca, a pesar de que comeceu a traballar no filme el só. Con todo, o creador non esquece as súas raíces galegas, polo que amosou un «empeño especial» no subtítulos na nosa lingua: «Un aspecto que coidei moito e durante moito tempo», admite.

Ademais, o cineasta evidencia a súa alegría por mor de que os seus futuros proxectos se desenvolvan na súa terra natal, en concreto o guión dunha longametraxe: «O máis importante é poder dicir, por fin, que vou traballar moito máis en Galicia», afirma.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
9 votos
Comentarios

«Hamada», como vivir a mocidade nun campamento saharauí