«Alba de Gloria» cobra vida

O Consello da Cultura Galega válese da realidade virtual inmersiva para conmemorar os 70 anos do discurso de Castelao, o derradeiro que pronunciou


santiago / la voz

Abría a procesión Prisciliano. Deitando o seu peso nun caxato coroado cunha fouce dos druídas, levaba a súa cabeza nunha urna de marfil. A procesión de sesenta e un creadores da identidade de Galicia camiñaba amodo, en silencio, coa faciana en sombras e o mirar caído na terra polo carreiro que ía abrindo Castelao con cada unha das súas palabras. Era 25 de xullo de 1948. Arrastraba os pés Idacio, alumeando o camiño cunha lámpada de bronce. Inés e Xoana de Castro levaban as súas efémeras coroas na man. Orneaba a mula que carreta as obras de Erasmo e os irmandiños aínda erguían o fouciño. Manuel Antonio zugaba da pipa. As cabezas de Pardo de Cela e os seus compañeiros, frescas, deitando sangue, reclamaban xustiza. Pechaba a comitiva Ramón del Valle-Inclán. A Santa Compaña que botou a andar no exilio de Bos Aires cumpriu. Abofé. Alba de Groria, o discurso de Galicia que Castelao pronunciou no exilio foi o derradeiro. O 7 de xaneiro de 1950, no cuarto 202 do Centro Galego, Alfonso Daniel Rodríguez Castelao uniuse á Santa Compaña que el mesmo debuxara con palabras.

Pasaron 70 anos daquel intre no Teatro Argentino no que a retórica galega acariñou o ceo cun discurso histórico, que amoreou moitos nomes, pero que sobre todo deu creto ás ánimas sen nome. Á infinda moitedume de luciñas e vagalumes que conforma o alicerce da identidade galega. Esa infinda moitedume de luciñas e vagalumes que representa «o que nós fomos, o que nós somos e que nós seremos sempre, sempre, sempre». O mércores, no Panteón no que hai case 35 anos descansa Castelao, a carón de Cabanillas, a carón de Fontán, a carón de Rosalía, volverá saír en procesión a Santa Compaña que se xuntou por vez primeira aquel Día de Galicia que se celebrou no exilio ao que obrigou a tantos o golpe franquista.

Alba de Gloria, a exposición do Consello da Cultura Galega comisariada por Manuel Gago, non é unha exposición. É, sobre todo, unha experiencia. Non ten paneis explicativos. Ten interpretacións dramatizadas, infografías interactivas. Ten realidade virtual inmersiva. Un labirinto de figuras a tamaño real. Ten ao propio Castelao cobrando vida. A reconstrución da figura do artista, pensador, político e licenciado en Medicina foi un dos grandes desafíos dun proxecto que se vale da tecnoloxía do século XXI para dotar de vida o pensamento nacionalista do século XX. Para mergullarse nas ideas, nas figuras e no relato da historia galega narrado por Castelao. O modelo tridimensional do pensador rianxeiro está construído a partir de toda a documentación gráfica, audiovisual e plástica dispoñible. Cun nivel de detalle remarcable.

Canda Castelao tamén volven á vida os persoeiros que conforman a Santa Compaña da Historia de Galicia. Aínda que con menor detalle, polo Panteón de Galegos Ilustres camiñarán ata o vindeiro 3 de febreiro o emperador Teodosio e San Dámaso. Pedro Madruga co puñal da traizón espetado nas costas. O mestre Mateo co Apocalipse debaixo do brazo encabezando unha grea de arquitectos e imaxineiros. Un fato de xograres e trobadores: Airas Nunes, Meendiño, Xohán Aireas, Martín Codax, Macías. Concepción Arenal, Emilia Pardo Bazán, Pondal, Xelmírez e os tres Fonsecas. A Sarmiento de Gamboa e os Nodales portando astrolabios, atlas e cunhas estranas. Procesiona Exeria coa súa túnica de liño branco. Pasea pensativo Paulo Orosio. E Nicomedes Pastor Díaz acariña, canda Añón, Rosalía, Curros, Pondal, Ferreiro e Lamas, a súa lira de nacra.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
79 votos
Comentarios

«Alba de Gloria» cobra vida