Ramón Nicolás: «Hai moitos libros aínda por escribir sobre a relación de Galicia e Arxentina»

Xesús Fraga
xesús fraga REDACCIÓN / LA VOZ

CULTURA

XOAN CARLOS GIL

O profesor e crítico literario recunca na ficción cunha novela arredor da «noite dos lapis» da ditadura militar

02 jul 2018 . Actualizado a las 05:00 h.

O profesor e crítico literario Ramón Nicolás (Vigo, 1966), publica a súa segunda obra de ficción, Lapis na noite (Xerais), na que se mesturan o exilio e as vítimas de dúas ditaduras, a franquista e a arxentina da década dos setenta.

-Primeiro unha novela relacionada coa Idade Media, agora unha coa ditadura arxentina cun gran protagonismo. Por que ese interese polas historias do pasado?

-Talvez porque é no pasado onde reside a memoria, asunto arredor do que sinto unha particular devoción, ou mesmo se se quere entender unha obsesión. Esta novela comeza cun paratexto do poeta Juan Gelman, que tiña que estar nesta proposta, e que di que a memoria é memoria se é presente. O propio Borges afirmaba que somos memoria, que entendía como un quimérico museo de formas inconstantes, unha morea de espellos rotos. Dun ou doutro xeito entendo o pasado, afastado ou próximo, como unha maneira de coñecernos a nós mesmos.