A Academia vindica a música do padre Manuel Feijoo

Acolleu a presentación do volume que reúne as partituras que o franciscano escribiu para autores senlleiros das letras galegas

.

Redacción / la voz

«Manuel Feijoo foi capaz de xuntar todas as influencias populares coas que conviviu con aquelas ás que tivo acceso durante a súa formación para facer unha música que xorde do pobo e que vai destinada sobre todo ao pobo». Quen así fala é Carlos Núñez Deza, responsable do selo ourensán Armonía Universal, que trata de condensar a esencia da obra do padre franciscano, preservada xa para sempre nesta coidada edición. Foi nun acto que acolleu onte a Real Academia Galega no que se presentou o terceiro e último volume dun proxecto que compila o legado do compositor ourensán: Padre Manuel Feijoo. Música da nosa terra, centrado nas pezas que creou para poemas de grandes figuras das letras galegas. No encontro -no que participaron tamén o coordinador da edición e sobriño do músico, Enrique Mourille e o presidente da Academia, Víctor F. Freixanes- soou a música do homenaxeado interpretada polo grupo Resonet.

Rosalía de Castro

As voces e os sons da zanfona, a gaita e a percusión, a tiorba e a guitarra abriron e pecharon o concerto coas composicións de Feijoo para dous poemas de Rosalía de Castro, Nasín cando as prantas nasen e Eu cantar, cantar, cantei. A escritora fundacional das letras galegas contemporáneas mereceu boa parte dun repertorio que incluíu, xunto a outras pezas escritas para versos de Alberto Camino ou Rey Romero, o Pranto por Basilio [Carril] que Feijoo escribiu tras o pasamento en 1974 do gaiteiro veciño de Compostela, ou o popurrí Galicia en Europa, que mestura fragmentos de composicións de Beethoven e o mestre Baldomir.

Música da nosa terra sae do prelo tras veren a luz outros dous títulos, un centrado na súa música polifónica, que inclúe as cinco misas que compuxo, e outro, coa súa música de Nadal.

As súas composicións funcionan, anota Núñez Deza, «como unha banda sonora para os escritores máis significativos das nosas letras; [...] a música non leva o protagonismo, pero si acompaña a letra e así pona en valor».

Feijoo (1926-1992), natural de Outomuro, Cartelle, mergullouse no mundo musical e literario no Seminario de Santo Antonio de Herbón, onde se formou desde os 13 anos e máis tarde foi organista e profesor. Fundou varios coros, como os infantís de Herbón e Ponteareas e, xa en 1966 e establecido en Santiago, o Orfeón Terra a Nosa, co que chegou á súa máxima efervescencia creadora e fixo xiras internacionais.

Votación
2 votos
Tags
Comentarios

A Academia vindica a música do padre Manuel Feijoo