Un libro recolle a visión que Casares tiña da literatura galega e universal

Galaxia reúne os artigos de «A ledicia de ler» en La Voz e saca outro tomo con relatos


Santiago / la voz

Desde o 5 de xaneiro de 1975 ata o 4 de xuño de 1992, Carlos Casares foi debullando as súas ideas literarias na sección A ledicia de ler en La Voz de Galicia. Un total de 440 artigos que a editorial Galaxia acaba de recompilar nun libro homónimo da sección con máis de 800 páxinas para pechar o ano dedicado ao autor ourensán, que foi homenaxeado polo Día das Letras Galegas. «Nestas Ledicias está a visión de Carlos Casares da literatura, non só da galega, senón da universal», destacou Xosé Soutullo, director de produción da editorial. Tamén dentro da Biblioteca Carlos Casares, a editorial edita o libro O suicidio de Jonas Björklund e outras historias, que recolle máis de vinte relatos que desde o ano 1965 ata o 2001 Casares foi escribindo en diferentes publicacións, aínda que algúns deles son inéditos. 

Con estas dúas edicións, segundo destacou na súa presentación o director de Galaxia, Francisco Castro, o selo pecha un ano no que se marcaron como obxectivo «poñer en valor a obra de Casares», tanto publicando o xa coñecido en novos formatos, como sacando á luz algúns textos inéditos. En total, foron 24 títulos.

En A ledicia de ler queda patente a preocupación de Casares por fomentar a lectura en galego e por fundar unha crítica literaria sólida e normalizada, como o mesmo escritor explicaba no derradeiro artigo da súa sección literaria en La Voz de Galicia en xuño de 1992.Unha despedida que, como lembrou onte a profesora da Universidade de Santiago Dolores Vilavedra, chegaba unha semana antes de que a sección Á marxe comezase a ter unha periodicidade diaria no xornal. 

Hai dúas etapas en A ledicia de ler, segundo indica Vilavedra. Una primeira, ata mediados dos anos 80, onde mostrou a súa preocupación por crear unha crítica literaria. «Casares móllase moito, non é glosar e resumir [...]. Empeza a facer crítica cando non a hai e a elaborar un repertorio crítico para a nosa literatura», asegura a autora do limiar. A partir do 85, comeza a viraxe na sección, mirando máis cara a fóra e experimentando con novos formatos. «Esta segunda etapa é coma unha transición cara Á marxe», engade. Un cambio de rexistro que atribúe á asunción por parte de Casares de novas responsabilidades institucionais. 

Pola súa banda, no outro libro da Biblioteca Carlos Casares que acaba de publicar Galaxia, O suicidio de Jonas Björklund e outras historias, «están os temas que foron cruciais na súa literatura: a violencia, o dogmatismo, a tolerancia e o humor», destacou Soutullo. Nese sentido, indicou que nos relatos aparecen avisos, primicias, de temas que despois ían aparecer na súa obra. Tamén incidiu que en boa parte deles o fío condutor é o humor. 

No libro inclúense relatos que estaban dispersos en diferentes publicacións e, polo tanto, de «difícil acceso» para o lector. A temática é variada, dende a homenaxe a Hemingway ata algúns baseados na súa propia biografía. Tamén se incorporan nesta edición seis relatos en castelán. Tres deles foron encargos e a outra metade descoñecen se chegaron a ver a luz porque apareceron nunha carpeta.

Soutullo lembrou especialmente a petición que lle fixo Jorge Valdano, por aquel entón adestrador do Real Madrid, a Casares para que escribise un relato para un libro colectivo. O resultado foi Qué viejo estás y qué gordo. «Fíxoo inspirado en Di Stéfano, ría a gargalladas no seu despacho mentres ía aumentando o nivel de adxectivos», lembraba o director de produción de Galaxia. Unha demostración, asegura, de que era un home que tamén se divertía moito escribindo.

 

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
5 votos
Comentarios

Un libro recolle a visión que Casares tiña da literatura galega e universal