«Os seres humanos temos a cabeza feita de metáforas»

Tamara Montero
Tamara Montero SANTIAGO / LA VOZ

CULTURA

CESAR QUIAN

Escribir en galego é «un modo rebelde de situar un sistema literario, cognitivo e lingüístico» no mundo

22 nov 2017 . Actualizado a las 05:00 h.

A idea xa lle bulía na cabeza e cristalizou nun par de meses. Estíbaliz Espinosa (A Coruña, 1974) vén de gañar a décimo quinta edición do premio de poesía Afundación con As neuronas irmás.

-¿Cal é o fío condutor?

-Ten un núcleo central que irradia o resto, que é a idea de irmandade, esa irmandade que existe entre o ser humano e o cosmos. Desa maneira fun artellando varias cousas que son irmás. Por exemplo, nós vivimos nunha galaxia pero temos unha galaxia irmá, Andrómeda, moi semellante á nosa. Tamén a nosa irmandade con outras especies e a irmandade feminina, entre mulleres. Interésame potenciar ás mulleres que pensan: científicas, investigadoras, escritoras, por suposto, e todo aquilo que moitas veces queda invisibilizado do traballo das mulleres, que é o traballo intelectual, a intelixencia feminina. A idea é irmandade, unha irmandade feminista, feminina, científica, investigadora e intelectual.

-¿Foi un proceso creativo longo?

-Tiña moitas anotacións feitas, e moitos poemas xa escritos. De feito hai algún chío de Twitter tamén. Vou publicar agora un libro que se chama Curiosidade e tamén ten chíos. Emprego moitas veces chíos, mesturo prosa poética e poema ao uso.