O músico viaxeiro que uniu Galicia co resto do mundo a través de acordes

Fran Pérez, «Narf», faleceu onte tras varios meses de loita contra unha grave doenza


Pontevedra / La Voz

Un loito de cor granate, da mesma ca súa Gibson SG que tantas notas soltou ao vento e ás paredes dos locais da súa Galicia imaxinaria, encheu onte a escena musical galega. Francisco Xavier Pérez Vázquez, Narf -Silleda, 1968-, pechaba os ollos tras varios meses de loita contra unha grave enfermidade. Atrás deixa unha carreira honesta, un legado inabarcable e un sorriso perenne, tal coma sempre luciu baixo os focos.

Se no 2016 a música veuse na obriga de chorar a Cohen, Bowie ou Prince, os amantes da música galega saben que Narf ben podería pasar por unha mestura de todos eles, un xenio do instrumento, un alquimista das letras e un camaleónico artista capaz de xuntar beleza e arte coas súas mans cunha complexa e abraiante soltura.

Dende a banda de culto compostelá Psicofónica de Conxo, ata os seus últimos proxectos, teceu un camiño que xirou e zigzagueou por decenas de estilos e xéneros, dende o blues americano ao rock psicodélico, e tintes jazzeiros. Viaxante incansable, as súas influencias non chegaron só da man duns altofalantes, se non dun contacto directo coa música do mundo e as súas xentes. Un eterno percorrido que xerou nel un estilo absolutamente propio á hora de atacar as notas da guitarra e un profundo sentimento por acurtar distancias entre as países de fala portuguesa, e a súa íntima irmandade co idioma galego.

Narf deixa un oco imposible de encher na música galega. Un espazo póstumo do que non quixo falar publicamente, nin anunciar a súa inminente marcha, aínda que os seus seguidores sospeitaban despois de que o músico de Silleda tivera que suspender unha das súas actuacións con Uxía en Ribeira por problemas de saúde. Así, o seu último acorde enriba dun escenario deixouno no Teatro Principal de Santiago de Compostela, durante o Womex, xunto coa súa banda de Zemambiquo -anagrama de Mozambique- Timbila Muzimba. Un concerto para a historia, do que a súa amiga Uxía quixo deixar constancia nas páxinas deste xornal cunha crónica do seu puño e letra.

«Mais hai algo en ti, algo en min, algo en nós que me di, que te vou recoñecer, no momento de verte», cantoulle aos que deron coa súa música. E atopárono, dentro deles, no fondo da alma.

Narf en tres discos

«Nas tardes escuras». Doce cancións arredor de Rosalía, transportada ás sonoridades do rock contemporáneo.

«Tótem». Inclúe Santiago, o tema co que foi segundo no festival musical de linguas minorizadas de Europa en Suecia.

«Aló irmao!». Emparellamento sonoro entre dous guitarristas e dúas culturas atlánticas que se enriquecen mutuamente.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
23 votos
Comentarios

O músico viaxeiro que uniu Galicia co resto do mundo a través de acordes