«Queda demostrado que escribindo en galego se pode chegar moi alto»

CULTURA

Álvaro Ballesteros

Gonzalo Hermo González, Premio Nacional de Poesía Joven, concédelle ao galardón o valor engadido da reividincación lingüística

26 oct 2015 . Actualizado a las 05:00 h.

A semente literaria que no pasado botaron en Rianxo Castelao, Dieste e Manuel Antonio prendeu na parroquia de Isorna. Alí, mamando as verbas dos tres mestres da palabra, medrou Gonzalo Hermo González. Aos seus 28 anos, ten unha curta pero intensa traxectoria. Co seu primeiro poemario, Crac, conseguiu o Xuventude Crea da Xunta; e co segundo, Celebración, foi galardoado, primeiro pola Asociación Española de Críticos, e agora vén de recibir o Premio Nacional de Literatura na categoría de Poesía Joven. Dos seus mentores herdou tamén o amor por Galicia e pola lingua nai.

-¿Compartir berce con tres grandes da literatura galega influíulle dalgún xeito?

-Dise que en Galicia os escritores son de Ourense, Mondoñedo e Rianxo. Non é certo ao cen por cento, pero si en gran medida. Eu estou orgulloso de poder dicir que son de Rianxo.

-¿Ten un vínculo especial con algún dos tres grandes literatos rianxeiros?

-Teño predilección por Manuel Antonio. A Castelao valóroo como figura política, pero Manuel Antonio é unha das personalidades cume da literatura galega, é o poeta que máis me influíu, pola súa obra arriscada e de vangarda e por ser un autor moi libre, que escribía o que quería. Gustaríame ser como Manuel Antonio.