Alfonso Blanco: «Na poesía de Díaz Castro están as luces e as sombras de Galicia»

Xosé María Palacios Muruais
Xosé María Palacios VILALBA / LA VOZ

CULTURA

Define ao homenaxeado co Día das Letras como un clásico

23 jun 2013 . Actualizado a las 11:46 h.

Profesor, coordinador de Xermolos -impulsora da candidatura de Díaz Castro para o Día das Letras- e moitas actividades máis definen o labor de Alfonso Blanco, que coñeceu ao escritor a finais dos anos setenta. Ese trato persoal derivaría logo nalgún traballo sobre o poeta de Guitiriz.

-¿Que supón realmente a achega de Xosé María Díaz Castro dentro da poesía galega contemporánea?

-É un dos mellores poetas galegos da segunda metade do século XX. É verdade que só escribiu un libro; pero cando publicou Nimbos, quedou impactado cos comentarios de xente como Otero Pedrayo ou Carvalho Calero: non imaxinaba que xente de primeira liña se referise así ao seu libro.

-O amor á paisaxe e o coñecemento da cultura clásica poden ser trazos comúns con outros poetas chairegos, como Iglesia Alvariño ou Crecente Vega. ¿Cales son os seus trazos específicos?