Ramón Nicolás sinala que Celso Emilio foi «un símbolo para quen quería saír da longa noite»

O autor lanza unha biografía titulada «Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro»

Ramón Nicolás presentou en Vigo a biografía de Celso Emilio.
Ramón Nicolás presentou en Vigo a biografía de Celso Emilio.

Redacción / La Voz

Partindo «dunha devoción nada disimulada» Ramón Nicolás iniciou o relato da vida de Celso Emilio Ferreiro. Unha biografía publicada por Xerais baixo o título Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro e que foi presentado na tarde de onte en Vigo. Ramón Nicolás salientou a actitude vital do poeta destacando algúns feitos que poden quedar asolagados por tras da súa obra literaria, entre eles, «sobresae o labor titánico de organización das mocidades no galeguismo galego na Segunda República» ou o labor «poético creativo que seguiu realizando na guerra civil e que aínda é pouco coñecido».

O autor da biografía de Celso Emilio apunta tamén que o poeta «foi tremendamente popular en vida» e apuntou un paralelismo con Curros Enríquez «no proceso de mitificación en vida, un proceso que el viviu de lonxe e no que influíu que Celso Emilio representaba algo máis, simbolizaba a través das palabras os desexos de quen quería saír dunha vez da longa noite».

Asegura Nicolás que o escritor «ingresou moi novo na política por conviccións éticas» engadindo que o seu percorrido político seguiu sempre o camiño da «política galeguista, progresista e de esquerdas, sempre se definiu así».

Ramón Nicolás lembrou tamén que o poeta de Celanova foi perseguido a cerco pola policía franquista, o que forzou en parte o seu autoexilio en Venezuela, e tamén alá padeceu «a guerra que desataron contra el en Caracas» advertindo que «padeceu unha persecución nos distintos destinos profesionais que ía conseguindo».

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
8 votos

Ramón Nicolás sinala que Celso Emilio foi «un símbolo para quen quería saír da longa noite»