Unha «nave de tolos» con interpretación metafórica


Unha das descricións sobre a novela gañadora do Xerais, Extramunde, de Xabier Queipo, é esta: «Unha hoste de condenados pola Santa Inquisición, formada por eivados e torturados, parte do santuario dos embruxados cara ao porto de Betanzos, guiados pola man do Capitán Mourelle. Alí, outra man, a de ferro do Capitán Lourenzo de Sousa, tomará o relevo para conducilos, a través dunha viaxe transoceánica, nunha goleta que ten como misión abandonar os condenados á súa sorte na selva de Guiana. Esa viaxe, a propia viaxe é, indubidablemente, a protagonista da novela».

O que pasa nesa viaxe é, segundo Xabier Queipo, perfectamente explicable «dentro do xénero de aventuras» de xeito que «hai unha pléiade de personaxes alucinados que embarcan nunha viaxe a bordo dunha nave de tolos, que no fin constitúe a personaxe central da novela».

Queipo apunta que en todas as súas novela hai «un comezar de cero» e quizais por iso non se poida dicir que é «un escritor veterano». Fala da modernidade no texto e na súa estrutura, e advirte que para escribir moderno «non fai falta escribir sobre un cantante de rock and roll». Sinala que ambientar a novela no século XVI «permite, sen deixar as aventuras, falar metaforicamente de cousas que están pasando agora porque as institucións e os seus comportamentos igual non son tan diferentes». «Ten distintos alentos, desde a desmesura violenta de Galiza entendida como territorio mítico e esotérico á navegación oceánica e o confronto coas forzas da natureza», explica.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
2 votos

Unha «nave de tolos» con interpretación metafórica