«Sempre quixen ser miliciana»

Camilo Franco

CULTURA

A gañadora do Xerais considera que hai «unha necesidade de fin de ciclo» na súa xeración para destilar a falta de memoria histórica das anteriores

09 nov 2007 . Actualizado a las 03:15 h.

A última fornada dos premios que organiza anualmente Edicións Xerais chegan estes días ás librerías. Rexina Vega estrea novela e, segundo ela, unha carreira literaria «serodia» que lle permite gardar un pouco de distancia coas cousas que pasan.

-Na súa novela hai guerra civil e memoria. ¿Por que ese conflito?

-O máis importante da novela é o desexo de facer unha reescritura da memoria, da memoria persoal, da familiar e, doutra banda, o intento de analizar a esas xentes que se quedan a medias. Polo medio está ese conflito, está na novela porque está por medio dos personaxes. Eu fun educada polos meus avós e sempre sentín fascinación por ese tempo, polas historias que escoitaba de pequena. O conflito permite tamén que cada un dos personaxes teña que posicionarse, facerse preguntas. En Cardume se trata de ver como funcionan os mecanismos de comportamento da xente neses momentos que se poden considerar límite.

-A guerra é un xeito de paisaxe, como unha circunstancia para forzar aos personaxes.

-Neste caso, a guerra podería ser calquera guerra. É unha situación extrema que require un posicionamento moral. Podería ser unha guerra ou unha situación de acoso laboral. Son circunstancias que obrigan aos personaxes.