As profundidades do barrio


«Faltáballe á cidade, penso, un pequeno roteiro de paixóns acubilladas en espazos íntimos, diluídos na néboa dos outonos, na fecunda intimidade das Atochas, do Orzán ou da Falperra, a Rabiada doutros tempos». Son palabras de Manuel Lourenzo. No preludio ás tres pezas que compoñen Suite Artabria, último Premio Álvaro Cunqueiro para textos teatrais, o dramaturgo refírese á Coruña tribal e cosmopolita dos barrios. Pero o seu propósito ten que ver cunha xeografía universal que nos interroga a todos, así que tanto ten que non sexamos desa cidade «pouco dada a afundirse nas pucharcas da melancolía». Os arrabaldes son idénticos na súa diferenza e distintos na súa semellanza. Son a extensión necesaria da vida.

Os barrios delimitan as entrañas da cidade, amámolos porque no seu latexo conflúen todos os heroísmos. «Algo do humano rematou irremediablemente», escribiu Pasolini describindo o crepúsculo moral dos suburbios romanos, daquela degradados e terribles, xa sen código de comunidade. Nos textos de Lourenzo advertimos esa pesadume histórica, tamén a gioia resolta dos perdedores. O xúbilo subversivo de quen vive facendo equilibrios nas marxes da urbe. No barrio entendemos que o drama da subsistencia está aquí, dentro de nós, exhibindo cada día as súas violencias. Son as Atochas ou a Falperra, pero son todos os arrabaldes do mundo. Vai ser difícil ler en moito tempo algo que brille á mesma altura que esta fascinante suite das profundidades.

AUTOR

MANUEL LOURENZO

EDITORIAL

XERAIS DE GALICIA

128 PÁXINAS

16 EUROS

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

As profundidades do barrio