O alzamento de Solís en Lugo hai 175 anos: «¡Viva la reina libre, abajo el dictador Narváez!»

adolfo de abel vilela

CARRAL

A Praza Maior no século XIX coa fonte dos leóns
A Praza Maior no século XIX coa fonte dos leóns ABEL VILELA

O xeneral arengou ás tropas na Praza Maior e a capital lucense estivo en mans dos sublevados durante 25 días

02 may 2021 . Actualizado a las 20:06 h.

Nos primeiros anos do reinado de Isabel II comezaron os pronunciamentos militares, en cen anos houbo 25, o derradeiro en 1936, nos que o Exército tomaba partido, uns a favor dos liberais ou progresistas e outros dos moderados ou conservadores.

O 2 de abril de 1846 o coronel comandante de Estado Maior da capitanía xeneral de Galicia, Miguel Solís e Cuetos, iniciou en Lugo unha sublevación contra o Goberno, que o fixo caer pero que fracasou, cos batallóns de Infantería de Zamora e o Rexemento Provincial de Xixón que estaban no cuartel de San Fernando. A cidade estivo en poder dos sublevados ata o día 27, e o día antes foron fusilados en Carral Solís e outros doce oficiais, que a historia recoñeceu como os Mártires de Carral. 

O alzamento en Lugo

Preparouse polas xuntas de conspiradores progresistas establecidas en Madrid, París, Londres e Lisboa, onde estaban exiliados liberais. En Galicia era o coordinador do golpe o exgobernador civil de Lugo, Vicente Alsina, o secretario era o santiagués Antonio Romero Ortiz e o xefe militar Miguel Solís que chegara da Coruña o día 2 co pretexto de repoñer a saúde.