Mujeres cristianas y vecinas de Zas se enfrentan al párroco por llamar «cerdas» a las feministas

Asociaciones femeninas católicas han publicado un manifiesto. En Baio habrá este martes una concentración


Carballo / La Voz

El escándalo de los tuits del párroco de Zas, Francisco Rafael Gómez-Canoura, llamando «cerdas» a las feministas está muy lejos de cerrarse en falso. De poco sirvieron las excusas del cura, que señaló que había escrito en las redes sociales en «caliente» y borrado todo un larguísimo historial de tuits bastante controvertidos la mayoría. La  asociación de Mulleres Cristiás Galegas Exeria, con el apoyo de varios colectivos del mismo tipo de Cataluña, Sevilla y Zaragoza, ha publicado un manifiesto en el que pide «a toda a Igrexa galega e nomeadamente aos seus pastores (cregos, bispos e arcebispo) que renoven os seus esforzos na formación actualizada dos novos sacerdotes, que os preparen para non ter medo de nós, as mulleres, nin do mundo plural no que viven, para que saiban dar pasos seguros e decididos pola eclesialidade, camiñando cara a formación de comunidades vivas e adultas, responsables na súa fe, sen medo ás diferenzas, acolledoras e misericordiosas, en diálogo coa cultura galega, que sexan semente do Reino de Deus na nosa terra e o mundo».

Además, un grupo de mujeres de Zas, con la presencia de la concejala de Igualdade Patricia Fariña, han organizado una protesta aprovechando la San Silvestre que se celebrará este martes por la tarde. Los participantes irán de negro y la organización les facilitará un hocico de cerdo. Han adquirido 200, además de dorsales en los que aparecen los personajes del Xabarín Club. Hacen referencia con ello a los insultos del párroco llamando cerdas a las feministas. 

El manifiesto de la asociación Mulleres Cristiás Galegas Exeria cuenta con el apoyo  de las Irimia, Encrucillada, Col·lectiu de dones en l'Església per la paritat, Dones Creients, Mujeres y Teología de Sevilla, Cabra e Zaragoza, Red Miriam de espiritualidad ignaciana femenina, Colectivo Agar y la Comunidade Cristiá Torrero III de Zaragoza. El objeto del documento es «censurar unhas palabras que atentan contra os Dereitos Humanos, escritas por unha persoa concreta que se cre co dereito a podelas dicir, pero tamén denunciar o contexto eclesial que o permite e non toma medidas enérxicas para erradicar este comportamento. No noso horizonte está a procura dunha mellor Igrexa Galega. Non entendemos a permisividade por parte da autoridade eclesiástica respecto dun crego que hai pouco rematou o seu período de formación no seminario, un crego que a día de hoxe segue celebrando e predicando nas 'súas' parroquias. E entendémola aínda menos cando o comparamos coa dureza coa que se tratan outras declaracións e situacións que non atentan contra os Dereitos Humanos como esta, e nas que non se dubida en pechar a boca ou condenar a persoas e asociacións»

Las asociaciones ven «unha grande distorsión respecto do tratamento das diferentes polémicas que se suscitan no seo da nosa Igrexa e isto lévanos a facer a seguinte reflexión que ten como obxectivo denunciar as actitudes que máis nos interpelan como mulleres, como cristiás e como galegas facendo propostas construtivas que nos axuden a avanzar»

Destacan que «estamos a sentir en certos sectores da nosa Igrexa un aumento da hostilidade cara nós e cara a causa feminista, que non é outra que a igualdade de todos os fillos e fillas de Deus. Constatamos con tristeza o medo e receo que determinados sectores da Igrexa nos seguen tendo a nós, as mulleres, as súas irmás, medo e receo que se manifesta en actitudes de rexeitamento cando non aberta misoxinia. Cremos que pode ser debido a que a formación dos futuros sacerdotes está demasiado nesgada cara o masculino. Os cregos deben coñecer o que pensamos ás mulleres para aprender a valorar os noso aportes á vida eclesial. Nótase moito a falla de presenza feminina na formación dos sacerdotes. Na nosa Igrexa contamos con mulleres ben preparadas, algunhas doutoras en teoloxía, outras amplamente formadas en acompañamento espiritual: mulleres que dirixen exercicios espirituais e imparten clases de teoloxía que deberían estar formando aos noso futuros sacerdotes. Non se pode apreciar o que non se coñece»

Además, ven con preocupación «como a Igrexa se está convertendo no tobo onde se agochan certos sectores de opinión nos que campan persoas que se negan a ter entranas de misericordia, que viven permanentemente en contra de todo o que de bo e xeneroso vai tendo a sociedade nos seus cambios. A Igrexa é o corpo místico de Cristo, signo e sacramento de salvación, pegada de Deus no mundo. No nome de Deus, que fixo o ceo e a terra, do seu fillo Xesucristo, nacido de muller, e do Espírito que alenta a Igrexa non nos podemos permitir ser a institución na que se refuxien o odio, a intolerancia, a inxustiza, a cobiza e o desamor. Notamos tamén o pouco protagonismo que se lle dá a laicos e laicas, o pouco que se segue apostando por formar un Pobo de Deus adulto na fe. Estamos vendo como cada día as persoas laicas somos relegadas, infantilizadas ou directamente excluídas da acción pastoral, unha acción pastoral á que se nos convoca para elaborar documentos que logo son desactivados e esquecidos nos caixóns dos despachos. Sucedeu co concilio pastoral de Galicia e está a pasar coas conclusións dos Sínodos nas nosas igrexas locais. Sentimos que se nos convoca a participar, pero realmente non se nos escoita»

Afirman además que «sentimos a dor da terra ao ver a pouca altura humana de certos sectores da xerarquía da nosa Igrexa, o escaso aprecio que lle teñen á cultura galega, como se resisten a utilizar o galego e como mesmo o desprezan. Notamos actitudes máis próximas á prepotencia que ao sentido eclesial e comunitario. Necesitamos un clero sen medo a dialogar coa comunidade eclesial e coa cultura galega, que saiba respectar as diferentes opcións das persoas, que sexan animadores de auténtica e fonda eclesialidade»

Terminan recordando que «é tempo de Nadal, ogallá o neno que nace en Belén o faga tamén nos corazóns de todas as persoas. Ogallá os nosos corazóns de pedra se converten en entranas de misericordia para poder seguir avanzando na eclesialidade, a xustiza e a paz»

La asociación nació en 1996 y reúne a mujeres de toda Galicia, sobre todo de A Coruña y Pontevedra. 

Zas responde a su párroco: «Ni cerdas ni gilipollas»

Cristina Viu

Partidos políticos y asociaciones se han manifestado en contra de las opiniones vertidas por el cura en su Twitter

Los tuits del párroco de Zas, Francisco Rafael Gómez-Canoura, no solo lograron ayer la reacción del Arzobispado de Santiago considerando «inapropiadas y desafortunadas» sus palabras, sino que han revolucionado todo el municipio. El propio gobierno local, del BNG, se ha mostrado «doído e decepcionado», en palabras del alcalde, pero no tanto por las palabras del cura sino por la repercusión que han tenido en medios de comunicación incluso de Madrid, porque al alcalde lo han llamado incluso de Antena 3. Manuel Muíño ha puesto nombre a la ideología del sacerdote y ha recordado que, en Galicia, Vox no tiene ninguna representación. También ha lamentado que no se recuerde el municipio por su lucha contra la violencia machista o la Festa da Carballeira, sino por los tuits del cura. 

Seguir leyendo

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
22 votos
Tags
Zas
Comentarios

Mujeres cristianas y vecinas de Zas se enfrentan al párroco por llamar «cerdas» a las feministas