«Hai que contar como era a parroquia para que non se esqueza»

A entidade de Brantuas e Niñóns homenaxea hoxe aos zapateiros cun libro e un xantar


Despois de seis días de actividades que encheron de xente a Casa dos Veciños de Brantuas e Niñóns, a Semana Cultural organizada pola asociación Nosa Señora do Faro chega hoxe a súa xornada principal, cunha homenaxe aos zapateiros de ambas parroquias pontecesáns que dará comezo sobre as 12 horas (na Casa dos Veciños). O coordinador da entidade, Suso Cousillas, destaca a importancia de manter viva a memoria das xentes e os oficios desas dúas parroquias pontecesáns. Os actos rematarán mañá, véspera da romaría do Faro, coa actuación do grupo de acordeonistas de Jesús Couto.

-¿En que consistirá esta homenaxe aos zapateiros?

-Queremos honrar aos zapateiros que houbo nas parroquias cun libro, feito por un dos integrantes da asociación, Gabriel Varela Pose -que xa fixo tamén os dos canteiros e os arrieiros-, no que hai fotos de todos eles e anécdotas. Estará presente José María García Álvarez, de Ortopédica Bergantiños, de Montevideo, que sempre pasa as vacacións aquí, ademais de Xosé Manuel Varela e o alcalde de Ponteceso, Lois García Carballido. Despois da presentación do libro faremos un xantar no que participaremos unhas 120 persoas.

-Canteiros, arrieiros e agora zapateiros. ¿Que importancia tiveron eses oficios que están lembrando na zona?

-Nesta parroquia houbo de todo: canteiros, zapateiros, arrieiros... ata que a xente empezou a ir ao mar. Agora xa non hai nin uns nin os outros porque como pasa en moitas das aldeas está case toda a xente xubilada. E o que queremos facer e ir pouco a pouco describindo como era a parroquia porque se non o facemos en dúas xeracións máis xa ninguén se lembrará de como era isto antes.

-¿Como fan para organizar actos durante toda unha semana e lograr que a xente acuda día tras días?

-Nós aproveitamos a celebración da novena da Festa do Faro para facer os actos ao rematar a misa. Cada día facemos algo de troula e unha cea na Casa dos Veciños e sempre xuntamos moita xente: o primeiro día había 90 persoas e onte xa se desmadrou a cousa e non cabían todos no local: houbo que meter a algúns na cociña.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos

«Hai que contar como era a parroquia para que non se esqueza»