Adrián Alcaina, centrocampista del Muxía: «Somos dous equipos con xente moza da casa»

Melissa Rodríguez
melissa rodríguez CARBALLO / LA VOZ

MUXÍA

ADAY MATO, EN LA SEMIFINAL DE COPA ANTE EL PORTEÑO.
ADAY MATO, EN LA SEMIFINAL DE COPA ANTE EL PORTEÑO. BASILIO BELLO

ESPECIAL LXI COPA DA COSTA | «A Copa é o máis bonito do fútbol ''amateur''», dice el capitán del Malpica, Aday Mato

23 may 2026 . Actualizado a las 05:00 h.

El Muxía lleva las últimas cinco temporadas luchando por la Copa da Costa. Dos veces llegó a la final, en otras tantas se quedó en semifinales y solo en una cayó en cuartos. El año pasado, perdió contra el Dumbría en los penaltis tras empatar a dos. Uno de esos goles lo marcó Fran Moreira, quien terminó este año la liga en Primera Autonómica como pichichi del grupo 2. Sergio Lema, Pataca, ya estaba al frente del equipo.

En el Malpica, se dan varias casualidades entre la última Copa que disputaron (2013) y esta. El entrenador es el mismo: David Baña. Igual sucede con el que apunta a repetir como portero titular: Suso Anido, quien además cumplirá los 49 años, ojo, este domingo, precisamente. Charro, que jugó aquella final, estará en el banquillo.

El centrocampista del Muxía Adrián Alcaina (30 años) dice que «os días non pasan». Anhelan lograr este título «dunha vez». Y él, especialmente, lo vive con más entusiasmo si cabe debido a que debido a una grave lesión estuvo dos años y medio sin poder jugar perdiéndose un ascenso y una final.

ADRIÁN ALCAINA CELEBRA UN GOL AL CAMARIÑAS EN OCTAVOS.
ADRIÁN ALCAINA CELEBRA UN GOL AL CAMARIÑAS EN OCTAVOS. BASILIO BELLO

De otro lado, el capitán del Malpica, Aday Mato (26 años), también juega en el centro. Piensa en «desfrutar» la final y «sobre todo, en intentar gañala Copa porque, para min, é o máis bonito do fútbol amateur, ao máximo que podes chegar». Con un poco de picardía esgrime que les gusta que los muxiáns partan de favoritos. «Están sendo unhas semanas bonitas por ver á xente emocionada», añade.

Muxía y Malpica tienen mucho en común. Adrián Alcaina lo explica muy bien: «Somos dous equipos con xente moza da casa, que non cobra, e dous pobos que arrastramos moita afección». En A Arliña habla, además, de un grupo «san, cun bo rollo incrible». Y más de lo mismo sucede en A Pedra Queimada: «Somos amigos, é o que une», destaca Aday.

Los bermellones se plantarán en el Irmandiño vimiancés con el equipo completo, mientras que los azulones tendrán una baja importante, la del atacante Luis. A ambos conjuntos les gusta proponer con balón, pero también son competitivos sin él. «Nunha final a partido único pode pasar de todo», recuerda Alcaina. Ellos siguen practicando los penaltis, por si acaso.