Medos Romero: «Certames coma este dannos alento e abren moitas portas»

A autora, natural das Pontes, di que este foi o libro que máis lle custou escribir


Remedios Fernández Romero, máis coñecida por Medos Romero no ámbito literario, vén de gañar o XIV Premio de Poesía Erótica Illas Sisargas, convocado pola Asociación Caldeirón e o Concello de Malpica,

-Ten unha dilatada experiencia no ámbito da poesía, pero é esta a súa primeira incursión na literatura erótica?

-Pois si, e ademais foi un reto para min escribir este libro. Alguén que se dedica á música comentoume no seu día que quería musicar poemas meus e preguntoume se tiña pezas de amor. E si, si que teño, porque o amor ten moitos camiños e moitas vertentes, pero nunca fixen nada de amor carnal, pese a ter moito publicado sobre a muller o a violencia de xénero. Peixes que esvaraban ao unísono foi o último libro que escribín neste outono e decidín presentalo ao certame.

-Foi chegar e encher.

-Neste caso si; fun afortunada, porque de seguro que había moitos outros traballos bos que tiñan dereito a saír á luz. O xurado quixo que fose así e eu estou verdadeiramente agradecida.

-Que resalta o xurado?

-Eu creo que a liberdade de amar por enriba dos tópicos da relación entregada e amorosa entre un home e unha muller; outras vertentes.

Gustaríame tomar un momento para agradecer á Asociación Caldeirón e ao Concello de Malpica polo feito de que manteñan no tempo este certame. Iniciativas coma esta abren portas e dan alento pero, sobre todo, en tempos tan difíciles para a publicación, dános a posibilidade de sacar á luz o traballo.

-Catorce edicións dun certame máis que singular. Cónstalle que haxa algún máis especializado na poesía erótica?

-Polo que escoitei o día da Cea das Letras creo que é o único de toda España.

-Ás veces iniciativas coma estas son as que animan aos autores a saír da súa zona de confort e facer incursións en terreos descoñecidos.

-Si, aínda que no meu caso foi polo que comentaba antes. Porén, reconforta moito [estar amparada por este certame], porque me fai sentir máis versátil. Acabo de publicar un libro de denuncia sobre a explotación dos recursos naturais e agora poderei lanzar outro sobre o desexo, a sexualidade, o erotismo... É marabilloso.

-Dificilmente podería un atopar un nexo de unión entre as dúas temáticas.

-Non sería doado, aínda que sempre hai unha figura que está aí, que é o ser humano.

-Vostede, non obstante, non se dedica profesionalmente ao labor literario.

-Efectivamente, non parto das letras: non son ensinante, nin filóloga, nin nada diso. Son enfermeira, en realidade.

-Pensou en deixar o mundo da sanidade para dedicarse ao 100 % ás letras?

-Non é posíbel... Estou moi contenta co meu traballo e reconfórtame, pero sería marabilloso que un puidese vivir disto, levar quizais unha vida algo máis sosegada.

-Algún proxecto no horizonte?

-Cando morreu miña nai sentín a necesidade de escribir algo; un libro que xa teño rematado sobre as mulleres de meu. E tamén teño unha peza sobre a violencia de xénero que optei por colocalo nun blog dixital. Non hai que correr. E, ademais, a miña forma de escribir non responde a un obxectivo claro de «Vou facer un libro sobre isto». Quizais o proxecto no que máis me axustei a iso foi este último, o de poesía erótica, que foi un gran reto. Pero antes a miña maneira de escribir semellou a cando se sacude unha árbore e dela caen froitos ou follas. Foi sempre así: tivo que haber un suceso que me levase a parir un novo traballo.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Tags
Comentarios

Medos Romero: «Certames coma este dannos alento e abren moitas portas»