«Non me gusta entrar nunha rutina, é algo que te acaba absorbendo»

Foi voluntario en Camboia, percorreu o sur de Asia e afronta agora novos retos

S.G.
Carballo / La Voz

Martín Alfeirán (Malpica, 1995) descubriu o moito que lle gustaba viaxar o ano pasado, despois de facer un voluntariado en Camboia. Tras esa experiencia, decidiu que quería seguir coñecendo Asia e aforrou durante un ano para poder levar a cabo unha viaxe de tres meses que o levaría por India, Tailandia e Vietnam. Chegou de volta a Malpica o pasado venres e aínda está «descolocado», adaptándose de novo á rutina.

-¿Por que decidiu marchar para Camboia?

-Uns amigos e eu queríamos facer un interrail e por distintos motivos non puidemos levar esa idea a cabo. Entón púxenme en contacto cunha ONG de alí, comprei un billete de avión e emprendín camiño a Siem Riep.

-¿Como foi a experiencia do voluntariado no país?

-Daba clases de inglés nun orfanato a nenos de entre 4 e 12 anos, chamoume a atención que as nenas máis maiores, chegada unha hora, tiñan que ir axudar a facer a comida. As camas eran como de palla, había moitas chinches e suciedade, os monzóns provocaron roturas no tellado e había goteiras. En Camboia aínda quedan secuelas da ditadura e do xenocidio: na rúa vese moita pobreza e xente mutilada.

-Despois desa viaxe soubo que quería volver a Asia.

-Si, pensei nos días incribles que pasara en Camboia. Non me gusta entrar nunha rutina, é algo que te acaba absorbendo. Por iso aforrei durante o ano e en xuño funme para a India.

-¿Como foi chegar alí só?

-Os primeiros días paseinos nas montañas, na zona de Cachemira, onde hai un conflicto entre India, Pakistán e China. Víanse moitos militares. O principio tamén foi complicado adaptarse á altura, ás veces durmía a 4.000 ou 4.500 metros sobre o nivel do mar. Recordo que estaba subindo un monte en moto, facía calor e ía con pantalón e camiseta curta e de repente púxose a nevar. Agora ríome, pero nunca tremera tanto. Estiven ao redor de catro horas sen sentir as mans.

-Din que a India é un país de contrastes.

-Si, as zonas ricas están moi ben, pero a pobreza nas rúas é tremenda. Aínda seguen un sistema de castas. Hai moitos nenos durmindo por alí e as cidades son un caos. Ruídos de coches, sirenas e suciedade por todas partes. A India está moi masificada. Unha vez fixen unha viaxe de tren de 18 horas de Delhi a Jaisalmer e iso era un caos: xente durmindo no chan, persoas ocupando os baños, galiñas soltas....

-Despois de India foi para Tailandia.

-Si, cheguei ao caótico Bangkok. Primeiro visitei o norte e máis tarde funme para o sur, onde están todas as illas paradisíacas. O peor desa zona é a masificación turística, probablemente nuns anos sexa a Mallorca asiática. En Tailandia hai moitas empresas turísticas que ofrecen viaxes en elefante. A realidade é que maltratan aos animais. Eu queríame alonxar diso e visitei un santuario, onde viven os elefantes que son rescatados deste tipo de industrias e de zoos. Aínda así, non están en completa liberdade.

-¿E Vietnam? ¿É moi diferente?

-Hai moito menos turismo, predominan as zonas verdes, as terrazas de arroz... Pasas por alí e quédaste alucinado. Hanoi é un lugar incrible para facer fotografías de rúa. A estrada está chea de postos de comida e a xente come sempre por alí. Todo o que ves chama a atención. É completamente distinto. De feito, eu probei o escorpión e a serpe cando estiven en Camboia, a serpe non me gustou moito pero o escorpión sabe parecido ao polo.

-¿Foi difícil a volta? ¿Vai a seguir viaxando?

- Sinto que valoro máis o que teño aquí. Agora vou acabar o último ano da carreira e despois non sei. Creo que por unha parte me gustaría seguir viaxando. Alí todos os días eran unha aventura, pero tamén hai que saber adaptarse á rutina. Gustaríame ir a sitios que manteñan a súa cultura.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
13 votos
Comentarios

«Non me gusta entrar nunha rutina, é algo que te acaba absorbendo»