«Agora vou colocar a biblioteca a ver se me cae unha pinga desa ciencia»

O relixioso acaba de xubilarse e fai memoria das parroquias polas que pasou


Cee / La Voz

LO sacerdote e arcipreste de Duio, Manuel Vázquez Formoso, que acaba de xubilarse con 81 anos, fai memoria do traballo realizado e do seu paso polas distintas parroquias nas que estivo, a última Santa María de Cee, onde, por exemplo, participou na creación do museo da Fundación Fernando Blanco, a renovación da igrexa ou o labor de Cáritas da que hoxe dependen 43 familias e outras 32 reciben comida a diario grazas a voluntarios e a solidariedade.

-¿Cal foi o seu primeiro destino despois do seminario?

-Fun para a zona de Ribeira como vicario e estiven cinco anos. Alí comezou todo cando Castiñeiras aínda non era parroquia, dependía de Ribeira. Participei na fundación do colexio Galaxia porque non había instituto e os rapaces tiñan que ir a Pontevedra ou a Santiago. O señor Ángel Ron e a súa dona investiron todo no colexio para solucionar isto. Tamén creamos a emisora de radio parroquial, A Voz de Ribeira, que emitía para toda a ría de Arousa. Foron tempos de movemento, de moito traballo, pero tamén que recordo cun gran cariño porque Ribeira foi o primeiro amor. Tamén funcionaba Cáritas e era unha parroquia moi espléndida porque naqueles tempos aínda había moitos maiores sen pensión e cunha chamada esa necesidade quedaba cuberta. Uns rapaces crearon a Festa da Dorna, que era o sorteo de cinco dornas para mariñeiros, normalmente maiores, que non tiñan posibilidades.

-¿Por onde seguiu o camiño?

-Collín concurso e fun xa como párroco para Pravio de Cela, ao lado de Cambre. Alí estiven pouco tempo, catro anos e pico, pero tamén os lembro con moito cariño. Era unha parroquia rural e obreira na que a xente traballaba toda a semana na Coruña e os domingos viñan para traballar nas hortas. Loitamos o que puidemos coa Extensión Agraria para renovar e abrir camiños. Había necesidade de comunicar os tres núcleos: Cela, Pravio e Armental porque era un camiño moi fondo cheo de lama no que había que ir pousando o cadaleito nas paredes e aproveitei aquilo para reclamar. Querían facer tres directivas, unha por cada lugar, e díxenlles que eu a iso non xogaba. Acabaron traballando todos xuntos e conseguiuse a unión que facía falta. Cando cheguei recibíronme doce persoas e cando marchei estaba a igrexa chea. Traballaban todos os domingos e funos convencendo de que lles facía falta outro ritmo de vida, non para que viñeran á misa que a misa facíaa igual, pero para poder comer coa familia... Tratáronme moi ben. O día que cheguei co camión e os mobles había alí cinco señores que non coñecía de nada que estaban montando todo. Cando marchei, ao chegar a Vilaboa tiña a cea feita e a televisión acesa.

-¿Como lle foi en Rutis-Vilaboa?

-Estiven 12 anos e pico, os dous últimos tamén como profesor do que entonces se chamaba Universidade Laboral. Loitamos moito pola expropiación de terreos da AP-9 e conseguimos 200 millóns de engadido sobre o que ofrecían, dende O Burgo ata o límite coa Coruña. Despois tiña previsto co arcebispo Ángel Suquía ir para Noia, pero por diferentes circunstancias -tamén había outro sacerdote que quería ir para alí porque lle quedaba cerca da casa- firmei para Cee. Viña coa idea de quedar 10-12 anos e acabei botando 34, porque tamén pasaron cousas como o falecemento de miña nai [a seu pai non o coñeceu porque morreu na Guerra Civil] que está enterrada en Lira onde temos panteón. Era tal o comportamento e a entrega total da parroquia que parecía unha traizón marchar e aquí a acabei, o domingo pasado, este non, o anterior. Agora estamos na reserva.

-¿En que vai empregar o tempo?

-En min. Estarei para botar unha man no que se poida, pero teño a casa na estrada de Caneliñas e vou colocar a biblioteca porque teño moita ciencia almacenada nese despacho e a ver se me cae a min unha pinga desa ciencia que aínda me fai falta [sorrí]. Despois a coidarse, que a saúde tampouco é moi boa, e a pasar o pouco tempo que nos poida quedar aquí.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
6 votos
Comentarios

«Agora vou colocar a biblioteca a ver se me cae unha pinga desa ciencia»