«O cómic sempre me chamou a atención»

Este carballés acaba de publicar o libro «Ulf de Jakobsland. Os viquingos en Galicia» no que, a través de viñetas, divulga acontecementos históricos pouco coñecidos


carballo / La voz

Alberto Varela Ferreiro (1963) vive en Santiago de Compostela debido ao seu traballo, o de deseñador gráfico na Televisión de Galicia. Pero vén a Carballo, a súa localidade natal, case todas as fins de semana para gozar do tempo libre. Ratos, que emprega, ademais de para pasar coa familia, para facer libros de banda deseñada. O último que veu a luz, da man de Edicións Xerais, foi Ulf de Jakobsland. Os viquingos en Galicia, un volume de 80 páxinas no que, mediante viñetas, divulga acontecementos históricos pouco coñecidos.

-¿De que trata este libro?

-Versa sobre as invasións viquingas en Galicia. Imos da man da personaxe que foi o derradeiro viquingo que estivo na comunidade no século XI, dende o 1.028 ata o 1.048: Ulv Galiciefarer, ó que eu chamo Ulf de Jakobsland, xa que este último termo era como se coñecía Galicia, no norte, a partir da Idade Media.

-¿Como xurdiu a idea?

-A raíz dunha publicación de National Geographic, a finais do 2017, que dicía que un arqueólogo danés descubrira a tumba deste caudillo. E tamén, despois de facer unha viaxe a Dublín onde, vendo o Museo Nacional de Irlanda, me decatei de que esta fora a cidade na que se fundaran os viquingos. Entón, empecei a investigar e pareceume un tema interesante para tratar a nivel de cómic, xa que polo momento só había algún título pequeno. Ademais, considereino bastante adaptado aos nenos, porque a mitoloxía é algo que sempre lles gusta, e a min tamén dende que era cativo. Pero, en xeral, é para todos os públicos, porque empezas a ler e descobres cousas que interesan polas poucas referencias que temos de que os viquingos estiveran en Galicia.

-O seu traballo leva o seu tempo, ¿non?

-Si. Este volume fíxeno aproximadamente nun ano. A maneira de traballar é a seguinte: fago as páxinas a lapis en tamaño A3, escanéoo, dixitalízoo, e o resto do proceso xa segue no ordenador. Primeiro, fago un intintado no que vén sendo perfilar negro sobre branco e, despois, doulle a cor, póñolle o texto e acabo de maquetar e de facer o libro.

-¿Como lle naceu esta paixón por contar a través do debuxo?

-Supoño que como moitos nenos. Empecei a debuxar na escola Fogar, onde participei na revista que levaba ese nome. Despois, no instituto tiñamos outra que se chamaba Idoiro, e na que eu tamén estaba. Pero non só debuxando, senón tamén escribindo artigos. Sempre foron dúas cousas que me gustaron, por iso o cómic sempre me chamou a atención. A raíz diso, empecei a debuxar. Vin que non se me daba de todo mal e empecei coa revista mítica de Carballo, que se chamaba A Ameixa Cacofónica e era un fancine. E á hora de estudar, decanteime por Belas Artes, en Barcelona, época na que colaborei noutras publicacións. E máis recentemente, na revista de Golfiño, de Edicións Xerais. Desde que traballo de deseñador gráfico, de vez en cando, dende o 1999, dedícome a facer libros infantís de ilustracións. O primeiro foi Anamarciana, de ciencia ficción. E como tivo bastante éxito e, incluso, un premio outorgado polas bibliotecas, seguín ata agora.

-¿E o interese pola divulgación?

-A historia sempre me interesou. E o cómic, paréceme que é un xeito moi interesante de dar a coñecer unha serie de acontecementos históricos que non se coñecen moito a nivel xeral. Neste sentido, é unha boa ferramenta para introducir a calquera lector. E tamén, digamos que a única maneira de publicar algo de ilustración é dedicándose ao público infantil. Hai poucas opcións. Agora, por exemplo, Edicións Xerais estase abrindo un pouco ó cómic. De feito, a colección na que está integrada este libro está, precisamente, orientada ás escolas. Por iso na parte final leva un glosario explicando determinados termos e un pouco de historia dos viquingos.

-Van case 40 anos de profesión. ¿Para este novo ano ten algún propósito?

-Por suposto. Teño algúns proxectos, pero chegar a publicar é complicado. Hai moita xente que quere, e a industria editorial tampouco pasa por un momento moi bo. E ás veces, tamén o que falta é tempo. No meu caso, dedícollo nos ratos libres, moi de vez en cando.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
6 votos
Comentarios

«O cómic sempre me chamou a atención»