«O obxectivo é ver o mellor de todo»

O FIOT vén de ser galardoado co Premio da Cultura Galega nas artes escénicas. Falou en Radio Voz o domingo Alberto Sueiro


CARBALLO / LA VOZ

Apenas quedan xa uns días. Este venres botará a andar o programa da 27.ª edición do Festival Internacional Outono de Teatro de Carballo, o FIOT, un encontro que nas últimas horas vén de ser galardoado co Premio da Cultura Galega na categoría de artes escénicas. Alberto Sueiro, presidente da asociación cultural Telón e Aparte, así como director do festival, participou esta pasada semana no programa Con voz de domingo, de Radio Voz, onde foi dando conta do que se achega.

-Programa longo, extenso, denso. Un mes enteiro de FIOT.

-Si, pretendemos que Carballo sexa o corazón de Galicia durante un mes. Son 41 espectáculos de teatro, 5 estreas, 7 seccións de artes escénicas... Programa denso, claro.

-As valoracións do festival carballés nas redes son espectaculares. Hai algo máis gratificante?

-O máis gratificante é ver como enchemos o teatro cada día que facemos función. Pero efectivamente, como en calquera faceta da vida, se gaban o que fas, mellor aínda. Iso é porque levamos moitos anos e facemos moitos amigos.

-Están especialmente satisfeitos desta edición? Presumimos?

-Sempre presumimos, porque en cada edición esforzámonos por presentar o mellor do teatro que se fai en España. Pero, efectivamente, dende hai un tempo ata aquí, creo que levamos unha traxectoria de ir medrando ano a ano: funcións, autores, dramaturgos...

-Cal é o perfil de público?

-Con 27 edicións temos xa un público educado, moi fiel, e logo, é verdade, un aforo bastante limitado. Polo tanto, a gran maioría a estas alturas é publico de Carballo, que medrou co propio FIOT.

-E novas xeracións, supoño.

-Si. Estamos traballando moito na creación de públicos. Esta edición, en concreto, dirixímola aos millennials, de forma absolutamente evidente. Reflexionamos que o propio FIOT é un millennial. Buscamos a conexión con ese público que responde a outros estímulos en termos de ocio. É o público dos próximos 25 anos de FIOT.

-E como se apaixona aos mozos?

-Nós intentámolo buscando autores moi bos e que respondan ao perfil desas novas xeracións. Espectáculos non só dirixidos a eles, senón tamén dirixidos aos demais para entendelos a eles.

-E como temos que entender o concepto FIOT? Vai máis alá.

-O festival, que en principio ten un marcado carácter local porque quería levar o teatro alí a onde non chegaba, ten dúas claves: a calidade e a diversidade. Pasaron 25 anos e hoxe o que pretendemos é que calquera espectador teña unha oferta durante un mes en Carballo. Así temos, por exemplo, a Rúa dos Contos, que cumpre 20 anos; unha parte dedicada aos nenos, o Fiotiño, co concurso de teatro lido en Radio Voz, a parte do festival que máis importancia ten para os rapaces; o OTNI, propostas máis contemporáneas e transgresoras; o Metro Cadrado, microteatro nos lugares máis diversos...

-O que se pode ver en Madrid ou Barcelona, tamén en Carballo.

-Exacto. As distintas formas de presentar as artes escénicas.

-Como se manteñen no tempo?

-Con dificultade e sorte. Moitas edicións estiveron no arame, pero dende o principio houbo un grupo entusiasta. Quizais a diferenza márcaa que, nestes máis de 25 anos, a nivel institucional, nunca tivemos a ninguén en contra. Pasamos por todas as combinacións políticas, e sempre con amparo. Logo, sobre todo, o bo acollemento que lle deu o público de Carballo, un público que ademais foi evolucionando [vese nas súas valoracións]: Carballo sente como propio o FIOT. Iso fai que sobreviva: que a xente conte con que no seu ano está o Nadal, o verán, o San Xoán... e está tamén o FIOT.

-Temos nesta edición algo tan diferente como Touriñán e Carlos Blanco con «Somos criminais» ou como Lolita Flores en «Fedra».

-Precisamente aí está o obxectivo: que se poida ver o mellor de todo. A Fedra que vén a Carballo é unha función apegada ao empoderamento da muller e á igualdade de xénero, valores aos que este festival ten que estar apegado.

-Dígame algo que destacaría.

-Ademais desa Fedra, e de Ron Lalá, do mellor do teatro en España, penso que é imperdible El tratamiento ou Iphigenia en Vallecas. Destacaría, tamén, Un enemigo del pueblo, espectáculo de Kamikaze e reflexión sobre a democracia no que os espectadores son os que deciden como segue a función. Nun dos dous pases antes da estrea, durou 12 minutos, porque eles decidiron que quedase aí. Destacaría, tamén, La tristeza de los ogros: o seu director é o neno prodixio do teatro europeo.

Dende hoxe, entradas e bonos para o público en xeral. Onte, luns, rematou o prazo para que os socios de Telón e Aparte mercasen os seus bonos. Hoxe quedará aberto para o público en xeral, que pode mercar xa de forma anticipada tanto os bonos como as entradas individuais para os espectáculos. Poderán facelo ata o día antes de cada función.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
2 votos
Comentarios

«O obxectivo é ver o mellor de todo»