«Teño unha querenza especial por Bergantiños, síntome como na casa»

Lerá esta tarde o pregón inaugural das festas patronais de Carballo


carballo / la voz

Aínda que hai xa un par de semanas que o ambiente festivo comezou a estenderse por Carballo e que as primeiras atraccións do programa xa fixeron acto de presenza -como a orquestra Panorama e Manel Fuentes con seu tributo a Bruce Springsteen- será hoxe cando as festas do San Xoán comecen de xeito oficial coa lectura do pregón inaugural (praza do Concello, 21 horas). A responsabilidade recaeu nesta ocasión en Ángel Carracedo (Santa Comba, 1955), catedrático de Medicina, investigador e experto internacional en xenética con vencellos familiares na capital bergantiñá e que nunca dubida en facer un oco na súa intensa axenda para visitar os centros escolares do municipio e compartir o seu saber con alumnos e mestres.

-¿Que supón ser pregoeiro do San Xoán carballés?

-Serei pregoeiro sen ser na miña terra exactamente, pero síntome bergantiñán de corazón e pola miña familia paterna posto que meu avó era de Rus. A verdade é que para min supón unha honra e moita ledicia poder dar o pregón das festas. Eu síntome como na miña casa e ultimamente teño unha querenza especial por Bergantiños. Ademais, nos últimos anos véxome moito coa miña familia paterna e é moi bonito.

-Desta vez virá, ademais, a un dos san xoáns máis famosos de toda Galicia.

-Iso penso eu. A min paréceme que é o San Xoán máis famoso e por iso digo que é unha honra. A verdade é que o alcalde xa me invitou o ano pasado, pero daquela non podía ir e este ano ademais escribíronme moitos rapaces de Carballo para que aceptara e iso xa foi o definitivo para dicir pois si. Aínda que a min isto dos pregóns cústame máis traballo que unha conferencia no foro máis esixente do mundo.

-Xa ten visitado en moitas ocasións os centros escolares de Carballo.

-Si, de feito teño pensado reunirme cun montón de rapaces, non só de Carballo senón tamén de Ponteceso, porque os de segundo de bacharelato que fixeron agora a selectividade están moi preocupados agora porque teñen unha toma de decisión moi importante na súa vida, así que vou aproveitar para reunirme con eles e darlles consellos. Vai ser un día bonito.

-¿Ten algún recordo especial do San Xoán carballés?

-O certo é que non porque íamos a Malpica no verán e ademais o San Xoán de Carballo está moi preto as festas de San Pedro de Santa Comba, que competían. Tamén facíamos cachelas, traballamos desde un mes antes e competiamos por ver quen a facía máis grande.

-¿Segue a celebrar o San Xoán na actualidade?

-Sempre, sempre, sempre. Agora xa non en Santa Comba, pero onde vivimos -aínda que en realmente vivo na T4 [unha das terminais do aeroporto de Madrid] porque ando sempre dun lado para outro-, en Bugallido (Ames) facemos unha cachela ben feita e con sardiñas.

-¿É máis de churrasco ou de sardiñas?

-Eu son máis de churrasco que de sardiñas, pero alí o que se fan son sardiñas [ri] e teño que adaptarme á maioría.

-¿Xa ten listo o pregón?

-Aínda teño que pensar do que vou falar. Teño 24 horas para facelo, aínda que marcho para Madrid dentro dun momentiño porque teño que dar unha conferencia pola tarde e vou coxo total porque, como se fose un futbolista, onte rompín non sei qué fibras, pero falar no pregón non vai haber problema ningún.

«Agora mesmo o meu soño é buscar as causas de trastornos do comportamento»

 

 

Ángel Carracedo combina a docencia cun intenso labor investigador de alcance internacional.

-Parece que vive un momento profesional moi bo.

-Teño un grupo grande de xente boísima, moitísimas liñas de investigación e moita xente á que darlle unha oportunidade, e eu mesmo sigo impulsando novas liñas de traballo e mantendo as que fun creando todos estes anos con moita xente. É algo que custa moito traballo, pero que tamén é moi bonito cando se ven os resultados, cando se atopa a causa de enfermidades ou se progresa no campo forense, cando se pode aplicar para solucionar problemas á xente, cando se pode aplicar para diagnosticar unha enfermidade ou buscar curas... Iso compensa o traballo.

-¿Desfruta máis no eido docente ou no de investigación?

-Nas dúas; a verdade é que non podo dicir unha máis ca outra. Contar cousas gústame, non o considero traballo e a parte docente non me dá traballo ningún: en Medicina son rapaces cunha calidade espectacular e moi formada así que é como unha conversa. A parte de investigación require máis traballo, pero tamén me gusta moito e a parte asistencial tamén é gratificante.

-¿Ten algún soño por cumprir no eido profesional?

-Moitos. Cada vez teño soños novos e retos novos polos que loitar. Durante os últimos anos concentreime moito no cancro e temos tamén liñas importantes de procura novos medicamentos, pero creo que quizais agora mesmo o meu soño é buscar as causas de trastornos do comportamento, discapacidade intelectual, autismo... porque son todos trastornos de corte psiquiátrico e desenvolvemento en idade infantoxuvenil que me preocupa moito e paréceme un reto espectacular. É algo mal coñecido e no que hai que traballar moito.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
4 votos
Comentarios

«Teño unha querenza especial por Bergantiños, síntome como na casa»