Rocío González, actriz de «Liberto»: «Coa pandemia non desapareceu o feedback co público, pero a enerxía é rara»

Marta López CARBALLO / LA VOZ

CARBALLO

FIOT en pausa | Algúns xa a describen como a gran revelación da tempada escénica: «Liberto», mañá en Carballo (20.30)

16 oct 2020 . Actualizado a las 05:00 h.

Nomeado aos Premios María Casares ata en sete categorías, Liberto é un dos espectáculos máis destacados da tempada escénica galega. Adaptada por Tamara Canosa, a peza parte dunha obra da catalá Gemma Brió. É o primeiro espectáculo teatral da produtora Rebordelos e Rocío González é unha das protagonistas. Acompáñana en escena Cris Iglesias e Lucía Aldao.

-Xa hai quen di que o seu é o espectáculo revelación do ano. Que tal a acollida?

-O certo é que moi boa, tanto por parte da crítica como do público. É un traballo sinxelo e honesto, pero tamén unha aposta arriscada, xa que non é doado facer un espectáculo con tan poucos elementos. Hai moito traballo actoral, que fixemos con Tamara buscando a esencia do texto e das personaxes. O peso do que quere contar a autora é tan potente, que sobran os artificios.

-Que atopará o espectador?

-Un traballo actoral moi honesto e de verdade é unha obra que busca o equilibrio entre a traxedia e o humor. Nárrase a historia dunha muller que pasa por diferentes fases e que reflexiona nos primeiros quince días despois do nacemento do seu fillo. Vaise un pouco á esencia, ao animal, que é o que quería Tamara.

-Traxedia e humor semellan conceptos antagónicos.

-A directora quería fuxir do dramatismo na miña personaxe e é certo que en determinadas situacións límite, como a que ela vive, hai lugar para o humor. Tamén está presente no propio texto e na personaxe de Lucía Aldao.

-Hai música en vivo.

-Si, é orixinal de Lucía, ademais. Dálle un toque moi especial á obra, en verdade.

-Xa ten un percorrido a peza.

-Pois empezamos a ensaiar a finais de 2018 e estreamos en marzo de 2019. Tivemos poucos bolos, aínda que con moi boa acollida, porque non é un espectáculo ao uso, comercial, e non tódolos programadores querían correr ese risco. Despois chegaron os Premios María Casares; a pandemia, que puxo de manifesto a precariedade neste sector...

-Dicíao estes días María Vázquez: o covid non trouxo a crise á cultura e as artes escénicas, senón que a sacou a luz.

-Exactamente, e para moitos outros ámbitos, como a sanidade ou a educación. O bo é que vemos que o público si que ten ganas de teatro.

-Como levan o non poder ver a expresión facial dos espectadores? Pérdese algo de feedback.

-Non desaparece, pero digamos que é diferente. Si que é certo que a enerxía é rara, pero é algo ao que nos temos que adaptar. Tamén será estraño para eles, porque uns contáxianse da enerxía dos outros. Nesta situación eu a verdade é que, como espectadora, emociónome máis, porque me serve para abstraerme de todo o de fóra, e de tódolos problemas que trouxo consigo esta crise.

Calidad gallega y un Premio Nacional de Teatro en el último fin de semana del FIOT en pausa

La Voz

Talento en clave femenina para despedir este segundo fin de semana del FIOT en pausa.

Hoy mismo se estrena la productora Amorodos Producións representando A xente 2.0, con María Vázquez, Víctor Duplá y un formato innovador en el que el público conformará una asamblea de la que tomarán parte junto con los actores. Será a las 21.00, en el Pazo.

Mañana, sábado, recalará en Carballo Liberto, con siete nominaciones a los María Casares. Será a las 20.30.

Por último, cerrará la programación de sala Prostitución, dirigida por el Premio Nacional de Teatro 2019, Andrés Lima, y protagonizada por las galardonadas Carmen Machi, Nathalie Poza y Carolina Yuste. Un minucioso trabajo de teatro-documento que se pondrá en escena el domingo, a las 20.30 horas.

Seguir leyendo