Teresa Castro: «Teño medo de non estar á altura, é unha gran responsabilidade»

A doutora e atleta afincada en Vimianzo, orixinaria de Noia, sente «un gran orgullo» por ser a nova madriña do circuíto Correndo pola Costa da Morte


Carballo / La Voz

Comezou a correr na súa Noia natal con apenas 11 anos de idade: «Corenta despois regresei para participar nunha proba e sentín os mesmos nervios e emoción ca primeira vez». Di que non corre para gañar, aínda que ten moitas medallas e títulos as súas costas, senón polo «pracer de facelo», por superarse a si mesma. Tamén admite que, pese a toda a experiencia que leva acumulada nas pernas, cando vai comezar unha carreira sente os mesmos nervios dunha novata. María Teresa Castro Villaverde (Noia, 1968) ten varias paixóns. É doutora de familia (atención primaria), cargo que compaxina co atletismo. A vimiancesa é un dos rostros máis coñecidos das probas que se desenvolven na contorna e tamén do emblemático Circuíto Correndo pola Costa da Morte, cuxa organización nomeouna esta semana madriña para a vindeira edición, a sétima. Recolle así o relevo de Sara Vieites, Paula Esteiro, Damián Espasandín, Susana Gómez e Pedro Nimo, os anteriores padriños e madriñas da iniciativa.

-Como se sente con este recoñecemento?

-Contenta, fachendosa. É un recoñecemento moi importante, aquí [no circuíto] está a miña vida: os meus amigos, moitos exemplos de superación persoal como Sara Vieites, que logra emocionarme sempre que a vexo correr. É como unha heroína para min, ao igual cós seus pais... Estou emocionada por este nomeamento, de verdade, é un reto e un orgullo e espero estar a altura do cargo.

-Por que o define como un reto?

-Lembro cando arrancou o circuíto hai agora seis anos e como creceu dende entón. Xa son dez os concellos participantes [Camariñas, Carnota, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Mazaricos, Muxía, Vimianzo e Zas] e moita xente que coñezo comezou a correr coincidindo precisamente co inicio deste circuíto. Antes diso non facían nada e agora non se perden unha coa carreira.

-Segundo os datos oficiais da organización, publicados recentemente, pasouse de 8.373 participantes no 2018 a 9.211 neste 2019. E a cifra de corredores incrementouse nun 337?% dende o 2014, ano da primeira cita. Como os valora?

-Voulle poñer un exemplo. Cando xurdiu o circuíto fundamos o grupo Mulleres da Costa da Morte. Por aquel entón, eramos optimistas se acadabamos sete mulleres, unha por concello representado, e resulta que somos máis de 30. Pero é máis, moitos dos que agora corren no circuíto antes de que xurdira non facían deporte algún e o mellor é que agora son un referente nas carreiras. Por iso falo do medo a non estar á altura do nomeamento, porque é un reto moi importante para min e supoño que tamén para a organización.

-Que prevé facer neste vindeiro ano como madriña?

-Primeiro, estar ao que se me indique desde a organización; e segundo, tratar de poñer en valor cousas que considero imprescindibles, como o fomento do deporte, en especial do atletismo, e da vida saudable en xeral. Quero facer charlas en colexios e institutos da zona en contra do sendeirismo e a favor da práctica deportiva e o ocio. O sendeirismo ten na actualidade unha cualificación case de adicción. Quero aproveitar este nomeamento como plataforma para poñer en valor os bos hábitos deportivos e alimenticios. Botamos aos rapaces das rúas, xa no xogan en espazos abertos, fano nas casas, en lugares pechados. Xa non hai unha interrelación entre os rapaces como a que existía antes e, nese sentido, o Circuíto Correndo pola Costa da Morte supón un regreso ás rúas e por iso é tan importante, porque as carreiras levan aos nenos de novo ás rúas, aos parques, a facer deporte, a xogar. No caso da Costa da Morte sucede outra cousa, que é que moitos dos rapaces estudan ou traballan fóra polo que ese relevo xeracional non é tan acusado como ocorre nas grandes cidades. En todo caso, nos últimos anos, o Circuíto Correndo pola Costa da Morte logrou captar a moitos destes rapaces que agora non se perden unha soa carreira.

-Nas últimas edicións gañou xente veterana e os primeiros postos soen ser para corredores e corredoras que xa levan moitos anos practicando. Percibe un relevo xeracional no circuíto comarcal?

-É certo que nos últimos anos están Tina, Rocío Alvite, Amador Pena, Antelo... Xente con ampla experiencia, e algúns deles veteranos, pero vén xente pegando forte por detrás, como o ceense Elián Numa. É un verdadeiro portento, un grandísimo atleta. Será sen dúbida un gran referente. E logo hai moitos rapaces, digamos máis anónimos, que o fan moi ben e que teñen un bo futuro por diante. As probas das categorías inferiores do circuíto son cada vez más importantes e contan cunha maior participación ano tras ano.

-O técnico de deportes do Concello de Cee, Manuel Calo, comentou recentemente que o circuíto exerce de imán para o turismo porque o 60?% dos deportistas son de fóra da comarca.

-É ten moita razón. Cada vez son máis os corredores de fóra os que veñen e completan o circuíto. Pero é que non só corren, tamén toman algo, quedan a comer coas familias e amigos, gozan da fin de semana pola zona, quedan para ver cousas e lugares emblemáticos da zona. É un gran foco de captación do turismo, un turismo amigo do medio ambiente, do deporte, do sendeirismo.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Comentarios

Teresa Castro: «Teño medo de non estar á altura, é unha gran responsabilidade»