Touriñán: «Segue habendo xente que fai moito diñeiro co veleno da droga»

A viva voz | «Fariña», con Xosé Antonio Touriñán encabezando o elenco, pecha hoxe a 28.ª edición do FIOT


Carballo / La Voz

Polo ánimo e a necesidade de narrar unha parte non tan pracenteira da historia galega naceu esta adaptación teatral de Fariña, a obra na que Nacho Carretero despeza o narcotráfico en Galicia.

Será Fariña [20.30 horas], con Xosé Antonio Touriñán, María Vázquez, Cris Iglesias, Sergio Zearreta e Marcos Pereiro no elenco, o broche final a esta 28ª. edición do FIOT; xunto coa entrega do premio Xograresa de Outono a Patricia de Lorenzo.

Coa propia sociedade galega como protagonista, sen ánimo de poñer o foco de atención en nomes ou personaxes concretas, a peza amplía -con respecto á serie televisiva- o seu abano narrativo ata a actualidade.

-Chegan ao FIOT carballés acabados de estrear.

-Realmente é a primeira parada despois da Coruña, onde estivemos a pasada fin de semana con catro pases de estrea.

-Como xorde a idea de reconverter esta obra nunha peza teatral?

-Pois vén dunha amizade que se crea con Fariña [a serie], que é cando coñezo a Nacho Carretero, e dunha cea de amigos na que lle propoño -ou, máis ben, nos propoñemos- a idea de levala ao teatro. Despois xa se van unindo Tito Asorey [director] e José Prieto [dramaturxia] e xa lle vamos buscando outro enfoque, outro punto de vista dende o que mirar toda esta historia, non tan bonita, de Galicia. Realmente, eu creo que os protagonistas desta obra somos nós, os galegos, Galicia.

-Que cren que pode aportar á historia o feito de contalo sobre as táboas? Proximidade?

-Dende logo, aínda que o que o espectador verá en Carballo non ten nada que ver coa serie, no sentido de que a serie era un produto de protagonistas, de persoas sobre as que pivotaba unha historia: ese cambio do contrabando ao narcotráfico e, sobre todo, o que foi a Operación Nécora. Nós facemos un percorrido un pouquiño máis amplo, dende que comezaron a naufragar os barcos (e as cousas que se facían para que naufragasen), ata hoxe en día. E, sobre todo, como dicía antes, varía o punto de vista. Non hai un Sito Miñanco protagonista, ou un Oubiña; tentamos que non haxa nomes propios, senón un só nome común: Galicia. E tamén unha sociedade e un sentimento común: para o bo, cando a todo o mundo lle vai ben, gaña diñeiro e se aproveita da situación; pero tamén para o malo, cando comeza a morrer xente. Hai que situar ao espectador, que xogue a poñerse na pel das personaxes: «Que farías ti se te vises nesta situación?».

-A serie remata canda a Operación Nécora, nun pasado próximo, mais o narcotráfico é unha realidade tristemente vixente.

-Certo, aínda que pareza que iso xa acabou, segue a darse, e cada vez a máis escala. Segue entrando droga en Galicia, e segue habendo xente que fai moito diñeiro con este veleno. E iso, por suposto, tamén o queremos contar na peza.

-Hai sitio para o humor?

-Si, hai sitio para o humor visto dende a perspectiva actual, pero tamén visto naquel momento, porque cando as cousas van ben, cando todo é unha felicidade, cando hai diñeiro a mans cheas e podes facer o que che dá a gana, esas situacións, vistas dende fóra, provocan humor. E nós xogamos con iso, buscamos ese humor da cotiandade. A min, por exemplo, faime moita graza imaxinar a uns tipos en pantalóns de pana cun Ferrari baténdolle embaixo nas cunetas polas carreteiras de Cambados [ri].

-Non podía faltar unha banda sonora á altura...

-É un luxo, un auténtico luxo poder contar con Novedades Carminha. Son uns fenómenos. Dende o primeiro momento que llo propuxeron déronlle para adiante. Fixeron un temazo e non podemos máis que dar grazas.

-As entradas esgotáronse en cuestión de horas: iso pono nervioso ou emociónao aínda máis?

-No meu caso podo dicir que o que me dá é gañas. Eu sempre digo que a miña obsesión é que o público que veña ver algo noso, que queira volver.

-Non será, a título individual, a súa primeira vez no FIOT...

-Levo indo moitos anos [ri], á Rúa dos Contos, ao Mercado... O ano pasado estiven con Carlos Blanco [Somos Criminais] e o público foi espectacular, aínda que, segundo recordo, non foi das mellores actuacións que nos saíron [ri]. Tivemos un fallo e acabamos poñéndonos en pelotas para cambiar o micro [ri], no momento fai graza, pero saímos bastante mosqueados ao final. O bo que temos, creo, tanto Carlos coma min, é que sabemos saír ben desas situacións; para algo valerán eses quilómetros de percorrido!

-Vírono ao natural...

-Si, poden dicir que viron a Touriñán en calzoncillos [ri], rendeulles o diñeiro da entrada.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Comentarios

Touriñán: «Segue habendo xente que fai moito diñeiro co veleno da droga»