O instituto Maximino Romero, un «almeiro para a esperanza»

Xosé Ameixeiras Lavandeira
X. Ameixeiras CARBALLO / LA VOZ

CARBALLO

BASILIO BELLO

PROXECTO «AO SON DO RURAL» | O instituto baiés alenta á rebeldía contra o abandono das aldeas

03 feb 2019 . Actualizado a las 21:12 h.

No instituto Maximino Romero de Lema de Baio declaráronse onte en rebeldía contra o abandono das aldeas cun proxecto de amplo alcance alentado por Natalia Lema Otero, elocuente defensora do rural, o literato Manuel Rivas e o polifacético Xurxo Souto.

Arrincou o encontro cunha loada mostra de muiñeiras a cargo de grupos de Terra de Soneira. Moi agradecida polo público. A continuación, os alumnos de imaxe e son e mais os de artes escénicas amosaron as grandes liñas do proxecto Ao son do rural: exaltación deste ámbito con mostra de fotos antigas; revalorización do patrimonio material e inmaterial, incluídas recollidas de léxico e regueifas; a posta en valor de tres muíños da ribeira próxima ao instituto; un proxecto teatral coa preparación da obra Taberna sen dono de Varela Buxán, así como obradoiros de ocio con foliadas, improvisación oral, entre outras. Para a recuperación dos muíños pretenden contar coa colaboración do Concello de Zas e das entidades veciñais. Nestas vellas industrias rurais esperan crear aulas abertas. Na lista de iniciativas inclúense tamén a implantación de códigos QR e difusión de lendas.

BASILIO BELLO

É unha especie de soño que pouco a pouco tratan de levar á realidade. Hai que recuperar as utopías, veu dicir o escritor Manuel Rivas no acto que desenvolveron a continuación no instituto. No encontro literario, os tres protagonistas, Natalia Lema, Manuel Rivas e Xurxo Souto, chamaron a rebelarse contra o abandono e a desvalorización do rural. E eludir o dano que fai o «cosmopaletismo». Natalia Lema emocionou aos presentes contando como no seu primeiro libro Baos quixo contar o éxodo provocado polo embalse de Fervenza. Unha obra de homenaxe aos seus avós, que viron a súa vida transformada á forza en aras dun progreso que nunca chegou. Así que lles quixo devolver a súa dignidade. Rebélase Lema Otero contra a obriga de abandonar o rural seguindo estereotipos errados. «Ninguén nos pode marcar os nosos pasos», proclamou. Así que é mellor replantexar «o mundo no que queremos vivir».

Chamou Rivas á «descolonización da imaxinación» e á «relocalización fronte á falsa globalización». Loou a iniciativa do instituto, ao que cualificou como «un almeiro, un lugar para a esperanza. Levamos unha boa dose de esperanza», manifestou.

Xurxo Souto, que lle deu pulos ao encontro co seu corno mariñeiro e facendo cantar ao público coplas esquecidas, é partidario do termo aldea. Chamou a rexeitar a «cousificación» e defender a natureza humanizada. «O mar non se pode deslocalizar», pronunciou en Baio. A xornada de autoafirmación aldeá rematou cun xantar organizado polos alumnos de cuarto de ESO.