De cultos e analfabetos


Contaba hai uns días o ornitólogo José Luis Rabuñal Patiño, máximo experto no Esteiro do Anllóns e a Ensenada da Ínsua, que entende a ornitoloxía como vía de coñecemento. Xosé Manuel Penas Patiño, outro especialista da súa rama, co que ademais comparte apelido, engadía que o de observar e documentar aves é «un vicio» que colles para toda a vida. Permite, ademais de facer amigos, acostumarse a abrir os oídos, desenvolver os sentidos. O outro día, camiñando polo paseo de Cabana con fermosas vistas á desembocadura do Anllóns, boteinos de menos aos dous. Polo oído entraban píos e o cerebro xa non andaba acostumado a eles. Podía ter botado alí a tarde que non conseguiría identificar nin aves nin paxaros. Pensei que, se non lle poñemos remedio, ás xeracións dos iPhone xa non nos quedará outra que andar co teléfono, patéticos e atordados, intentando que o animal chíe polo micrófono para que algunha intelixente aplicación nos diga que bicho é. Penoso, ¿non cren? Daquela lembrei tamén o último pregón de Xosé Neira Vilas nas Festiletras do Couto: «Cultura é, por exemplo, saber en que fase da lúa convén cortar un piñeiro para que a madeira dure máis. Cultura é coñecer as herbas que serven para curar cada doenza. Cultura é saber traballar o liño, cociñar o pan, podar e atar as vides. Cultura é toda a labranza, coidado e recolleita dos froitos (....). Cultura é facer un loro, afiar unha gadaña, armar un garamelo para defenderse do raposo (...). Cultura é o toque das campás, que o mesmo anuncian morte, cabodano, incendio ou festa (...). Non hai por tanto home máis culto que o labrego. Xa o dicía Antonio Machado en Segovia: ¡Qué cultos son estos analfabetos!». Por máis que presumamos de cousas, ¡canto nos conviría hoxe ser labregos!

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
4 votos
Comentarios

De cultos e analfabetos