«Antes de matar un enxame hai que buscar un apicultor»

Algunhas abellas elixen coches ou casas para descansar ou por despiste


carballo / la voz

Fonteboa desenvolve un programa sanitario excepcional de investigación para facer fronte a barroase, una enfermidade das abellas, de xeito natural. Xosé Lois Pintor é o docente que leva o proxecto, que está a ter bos resultados. É un apicultor e a súa experiencia pode servir para coñecer o motivo polo que neste tempo aparecen tantos enxames en lugares inadecuados mesmo encima de coches.

-¿Por que se forman?

-As abellas marchan das súas colmeas por varias razóns, pero a principal é porque non caben. Os eucaliptos levan en flor desde decembro e iso fixo que as abelleiras medraran moito. Cando non hai espazo os enxames duplícanse. A colmea está repleta de individuos de mel e, por instinto de conservación, unha parte ten que marchar. Ás veces trátase de colmeas que teñen tendencia a multiplicarse.

-¿Quen marcha?

-A raíña co 60 % da poboación. O resto queda á espera de que naza outra.

-¿Onde van?

-Onde poden. Hai unhas que funcionan como exploradoras e buscan un lugar agradable, que pode ser un burato nunha casa como pasou en Agualada ou unha colmea baleira.

-¿Por que se pousan en coches?

-É un lugar de parada, normalmente en espera de atopar un lugar axeitado. Iso non é un problema porque se poden recoller. Métense nunha caixa e van para un abelleiro. Temos falado coa policía e con Protección Civil para que cando a xente encontre un enxame chame para que o recollamos. Nalgúns casos non se pode como pasou en Agualada. Foi unha mágoa, pero houbo que tapala porque a muller que vivía alí era alérxica. Se non é así poden vivir perfectamente nese lugar e co espazo que tiñan, entre dúas placas, podería chegar aos 150.000 individuos.

-¿Que pasa se van da colmea dunha persoa á de outra?

-No Código Civil existe un artigo no que se di que o propietario dunha abelleira pode seguir o seu enxame e recollelo, aínda que debe pedir permiso ao dono da finca. O problema é que ten que ir canda elas, para demostrar que son súas.

-¿Iso é fácil?

-Se a raíña é vella si, porque van cerca e voan a modo e baixo, pero se é unha virxe a cousa é máis complicada porque poden percorrer 2, 3 ou 4 quilómetros e mesmo poden ir por riba dos eucaliptos.

-¿É bo ter colmeas valeiras?

-Si porque é fácil coller enxames. Elas buscan lugares axeitados. Nos muíños de Verdes, debaixo das tellas sempre houbo. Arredor de Carballo, a tres ou catro quilómetros hai colmeas, polo que é fácil que aparezan nos coches ou nas casas. Lembro unha señora de Camariñas que atopou un enxame nun barril vello que tiña no xardín. Chamou a un alumno de Fonteboa e recolleunas. Antes de matar un enxame hai que chamar un apicultor.

-¿Son fáciles de convencer?

-Se a raíña é vella veñen á primeira, pero se é virxe a cousa cómplicase máis, dan máis a lata, pero hai que intentalo porque paga a pena salvalas.

-¿Como van os estudos sobre a barroase?

-Con sistemas naturais, sen a utilización de medicamentos estamos a conseguir os mesmos resultados que outros apicultores que utilizan métodos tradicionais.

-¿É unha enfermidade importante?

-Traballamos neste programa desde o 2010 e baixou a incidencia. A barroa é un insecto que chupa a hemolinfa das abellas cando están coa metamorfose, unhas morren e outras nacen defectuosas. Retiramos as cápsulas que están infectadas, co que controlamos a poboación. Agora estamos por debaixo do 3 %, que é un límite tolerable.

xosé lois pintor investigador

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos

«Antes de matar un enxame hai que buscar un apicultor»