«Acoller a un neno dá moitas satisfaccións»

A entidade celebrará mañá unha cea en Malpica para recadar fondos


carballo / la voz

Hai cousa de doce anos, xusto despois de ver unha reportaxe na televisión, a malpicana Eva Lema Rodríguez decidiu abrir o seu fogar aos nenos que o necesitasen. Informouse e acabou unida á entidade Solidaridade Galega co Pobo Saharaui, da que hoxe é delegada na Costa da Morte. Todos os veráns dende hai doce anos un pequeno (ou pequena) saharaui viaxa a Galicia para pasar o verán con Eva, unha experiencia, di, con moitos pros. Por iso anima aos veciños da comarca a facer o mesmo que ela e que outras 20 familias da Costa da Morte, que mañá se reunirán no restaurante Aldeola para celebrar unha cea. O obxectivo: recadar cartos para poder pagar os billetes dos rapaces que veñen cada verán. Aqueles que queiran participar e colaborar aínda poden anotarse chamando ao 687 195 639.

-¿Canta xente pode asistir á cea?

-Pode vir quen queira e canta máis mellor, porque necesitamos moita axuda para poder axudar aos nenos saharauis. De momento xa hai apuntadas 300 persoas.

-Moitas para os tempos que corren.

-A verdade é que estamos moi contentos e impresionados coa resposta, porque aínda a pesar da crise a xente está sendo moi solidaria. Necesitamos moito a súa axuda porque o billete de avión de cada neno custa 920 euros e moitas familias acolledoras non poden facer fronte a ese gasto e ao mesmo tempo manter ao neno cando está aquí.

-¿Tamén no mantemento de nenos?

-Iso custa máis e, de feito, gustaríanos que houbera máis familias acolledoras das que hai na actualidade.

-Quizais hai quen non se anima porque require tempo e esforzo.

-¿Tempo? É só cuestión de organizarse, igual que cando decides ter un fillo e por pouco tempo que teñas todo o que lle deas a eses nenos para eles xa é moito. ¿Esforzo? En absoluto, é unha experiencia enriquecedora, na que os nenos dan moito máis ás familias do que nós lle damos a eles. Ter aos nenos saharauis na casa é inesquecible.

-¿Non da pena cando marchan?

-Daría pena se eles marchasen tristes, se non quixeran regresar ao seu fogar, porque iso diría que alí están mal. Pero eles marchan contentos, desexando ver de novo aos seus e felices de ter pasado aquí as vacacións. Cando marchan seguimos en contacto, así que non dá pena.

eva lema rodríguez delegada de solidariedade galega co pobo saharaui

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos

«Acoller a un neno dá moitas satisfaccións»