Estado de alarma en Ribeira no 1920

O Concello aprobou un orzamento de 45.000 pesetas para produtos de primeira necesidade


Nada máis e nada menos que hai 100 anos, o termo municipal ribeirense víase nunha situación excepcional ao ter lugar un pequeno período de carestía de artigos de primeira necesidade. Estes artigos serían fariña de trigo e millo, aceite ou xabón.

Esta historia comeza coa negativa do gobernador civil de Pontevedra a permitir que vilas como Vigo ou Vilagarcía continuasen abastecendo o porto ribeirense con artigos de primeira necesidade como viña facéndose de costume.

Para paliar esta situación, a mediados de ano a corporación municipal acordaría nunha sesión de pleno a creación dun orzamento urxente de 45.000 pesetas que destinar á compra destes artigos e á creación dunha comisión encargada da procura destes e da súa comercialización a uns prezos previamente acordados.

Ha de sinalarse que dita sesión foi tumultuosa, non só por reproches entre os membros da corporación, senón, máis ben, polo público que acudiu ao pleno; por varias veces teríase que chamar á orde o persoal e incluso está recollido que as portas da sala de plenos se pecharon, sospeitosamente, durante a última protesta do público... o cal indica os ánimos que debían reinar.

En todo caso, só un mes despois, xa existen novas sobre os primeiros intentos e resultados para paliar a situación. Un dos membros da comisión, «don» Ricardo Pérez Fernández, conseguira en Vigo, na «casa de Don Ceferino L. Maestrí» e en Vilagarcía, na «casa de Don José Galbán» cantidades destacables de fariña de trigo e centeo. No primeiro adquiriu trescentas sacas de fariña de trigo a 98 pesetas e tamén 46 de fariña de centeo a 92 pesetas; no segundo adquiriu duascentas sacas de fariña de trigo a cen pesetas cada unha.

Algún tempo despois, sen ter moitas referencias, conseguiríase millo a setenta pesetas a saca. Das referencias da compra do millo, pódese dilucidar a equivalencia en quilogramos das sacas, que serían de 100.

Semella, a grandes trazos, que as necesidades da poboación foron suplidas, a pesar de que do aceite ou os xabóns non se localizaron referencias.

Cantidades de excedentes

Cara a finais do ano, coñecemos o desenlace deste «estado de alarma». O empregado municipal Cipriano Reiris, encargado pola Alcaldía de expoñer aos veciños os artigos adquiridos para a súa venda, advertíalle á corporación municipal da existencia aínda de cantidades importantes de excedentes, os cales ameazaban con... descompoñerse; concretamente dalgunhas sacas xa saían vermes e outras estaban invadidas por gurgullo.

O veterinario municipal inspeccionaría o estado dos produtos e ditaminaría que só poderían empregarse para o alimento do gando... e iso aínda con certa urxencia. Por causa disto, a corporación acordaría reducir os prezos dos produtos para procurar a súa liquidación.

A finais do ano, a situación enténdese estabilizada ao non localizarse futuras referencias sobre a falta ou necesidade de produtos similares.

Trala debida revisión das contas, esta pequena crise custaríalle ao concello de Ribeira unha perda de 13.685 pesetas con 25 céntimos.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
3 votos
Comentarios

Estado de alarma en Ribeira no 1920