«Da polinización depende o cultivo dun 80% das froitas e legumes»

A agrupación planea crear unha sala de produción e recollida de mel aberta ao público


O home é un animal gregario por natureza. Esta clásica afirmación aristotélica adoita a ser ilustrada academicamente equiparando ás abellas co ser humano. Se a unión fai a forza no interior dunha colmea, o mesmo ocorre cos apicultores. Por iso cando a antiga asociación deste gremio en Barbanza desapareceu, seis dos seus membros non puideron deixar de traballar xuntos. Actualmente, o colectivo Os Abelleiros dispón de máis de 160 colmeas repartidas polos concellos de Ribeira, Boiro e Porto do Son. Cada unha delas pode albergar no período da primavera ao verán a 70.000 destes insectos. Poderíase dicir que deste equipo depende unha gran familia.

«Hai que ter unha maneira especial de tratalas, actuar con suavidade e calma», afirmou José Eiras, que tras máis de 500 picaduras xa perdeu o medo. Pero este número pode superar o millar no caso dalgúns compañeiros, que despois de moitos anos de experiencia, prescinden ata do traxe protector para tarefas sinxelas. De distintas procedencias da comarca, o grupo aglutina a produción de cada membro baixo un mesmo etiquetado.

O poder do plural

«O motivo principal é a amizade, pero tamén inflúen a comodidade e a división do traballo, pois hai tarefas que non pode facer un só», explicou Joaquín García desa sinerxía na que poden dedicarse a preparar distintos subprodutos como a xelea real, o propóleo e o pole. Ademais, esta conxunción tamén serve para a comercialización e distribución de todo o volume de mel, a pesar de que cada profesional se encargue da súa propia zona. 

«A rutina de cada día consiste en revisar que as abellas estean sans e o número da poboación sexa adecuado, así como renovar os cadros para que teñan espazo para criar», debullou Asunción Torrado sobre a mecánica da actividade diaria ata que poden recoller os excedentes das alzas do caixón. Pois é fundamental que parte dos cadros e da cámara de cría se manteñan abastecidos para garantir a subsistencia dos antófilos durante o duro inverno.

«Normalmente acadamos un volume de mel de 20 quilos por colmea», contabilizou José Luís Santos. Aínda que o resultado final non se sintetice nun só tipo, xa que Os Abelleiros crean dende mel mono floral de eucalipto e melato a unha variedade que denominan de «valor engadido» cos antes mencionados subprodutos como a xelea real. 

A recolección pode chegar a ser bianual dependendo da flora do entorno. «As dúas principais floracións son as dos castaños e silvas a mediados de xuño e a do eucalipto, que é irregular, en maio», comentou José Fernández sobre os procesos que lle permiten recoller a mediados de setembro. A existencia destas árbores foráneas caracterízase por non estar asegurada a quenda da especie australiana.

O peso dun insecto

«Da polinización depende o cultivo dun 80% de froitas e legumes», sentenciou Eiras deixando claro a importancia da simbiose entre diversos gremios. Proba disto é a estreita colaboración que manteñen coa empresa de xardinería de Espiñeira. Súmase tamén a implicación que o grupo ten cada ano na Feira do Mel en Porto do Son, amosando o produto e panais en vitrinas transparentes. Para continuar esa función didáctica, planean crear a medio prazo unha sala onde traballar e que o público poida observar e aprender do proceso.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos

«Da polinización depende o cultivo dun 80% das froitas e legumes»