Melanie García: «Apostei a que marcaba 50 goles»

A pichichi de Vista Alegre quere dar un salto de calidade, pero espera facelo coas súas actuais compañeiras


Era aínda unha cría e Melanie García (Valga, 1997) xa quedara atrapada polo fútbol. Tiña 6 anos cando, a hoxe máxima goleadora da segunda división galega co EFM Boiro, comezou a súa andadura co Furia. Con 42 goles na saca e logo de nove tempadas no club barbancés, a eléctrica dianteira só pensa en seguir crecendo coas súas compañeiras. Aínda que petaron á súa porta outros conxuntos, teno claro. Quere seguir en Vista Alegre.

-Como foron os comezos?

-Sempre me gustou o fútbol. Empecei no Furia e estiven cos rapaces ata os infantís. Logo o que naquel momento adestraba ao Boiro, Miguel, que era tamén amigo do meu pai, invitoume a xogar con eles. Un día veu unha chea de balóns na nosa casa e preguntou de quen eran. Eran meus e acudiu a algún encontro do Furia. Dende aquela sigo no Boiro. Vou e veño dende Valga.

-Que tal a época cos rapaces?

-Moi ben, nunca tiven un problema por ser muller. En realidade sempre me protexeron. Cos vestiarios si era máis complicado, porque non nos cambiabamos á vez. A veces tiña que esperar a que o fixeran eles, pero normalmente deixábanme a min en primeiro lugar, ou mesmo mo cedía o árbitro. Nunca tiven un problema, nunca me xulgaron. En realidade era das mellores e vacilaban moito aos meus compañeiros daquela [ri].

-Como foi a súa chegada a Boiro?

-Era das máis pequenas. Tiña 13 anos e era suplente. Estaba acostumada a ser titular. Custoume, pero conseguín un oco. Agora son das máis maiores. Estou moi contenta, aprendín moitísimo e entre nós levábanos moi ben.

-E ademais é a mellor de todas.

-Non, non. Esa é Eva. É a xogadora máis completa. Danos moito ánimo ao resto, nunca se rende.

-Cales son os obxectivos do equipo para a tempada?

-Queremos xogar a fase de ascenso a primeira. Na copa tocounos contra o Tordoia, que é un rival moi complicado. Tomarémolo como adestramento para o partido contra o Miúdos.

-É o encontro máis importante que lles queda?

-Si, elas levan xa dende o partido de ida dando a batalla.

-E a nivel individual que espera da tempada?

-Creo que aprendín bastante este ano. Antes tiña moitos erros de cara ao gol, poñíame nerviosa. O míster estivo comigo ensinándome. Non só á hora de encarar, senón tamén para pegarlle mellor ao balón. Non darlle tanto co empeine e si co interior. Teño aínda moito que mellorar. Son moi irregular. Hai días nos que me sae todo e outros nada.

-Pero leva 42 goles.

-Apostei a que marcaba 50 goles. Foi co meu pai, quédanme 8, pero aínda teño marxe. A liga ten un nivel baixo. Hai moitas rapazas que empezan. É necesaria unha competición intermedia. Non só por nós, as que debutan non o pasan ben. Xa non saen para ganar, senón para non perder por moitos goles. Agora o salto de segunda a primeira é moi alto. Creo que esa liga nova sería boa, todas poderíamos competir con máis emoción.

-Vese nun torneo superior?

-Xa me chamaron de outros equipos, pero isto é unha afección para min. Non me quero comprometer cun equipo de arriba, porque iso esíxeme ir adestrar e por estudos non podo. Gustaríame chegar lonxe, pero dende abaixo, coas miñas compañeiras. Se marchamos as que máis tempo levamos, nunca se termina de formar un bloque.

-Parece que o fútbol feminino non deixa de medrar.

-Eu sempre tiven o apoio da miña familia, pero si, cada vez vese máis xente. Está o exemplo da Liga Iberdrola. Creo que aínda se ten que mellorar, pero acabará habendo máis igualdade. Antes o fútbol víase como un deporte de nenos, pero esas barreiras están superadas. Cada vez hai máis rapazas xogando.

-Tocoulle vivir algún episodio de machismo?

-Sempre tiven moita sorte, nunca me dixeron que non xogara por ser muller ou que non valía para isto. Cando xogaba cos rapaces paseino moi ben, tiña que meter máis o corpo, pero iso faiche máis forte. Aprendes a base de golpes. A experiencia é importante, nótase moito cos anos.

EFM Boiro femenino: El futuro se forja en Vista Alegre

Álvaro Sevilla

Lesiones y bajas de última hora lastraron al equipo en su intento de consolidarse en la primera liga gallega

No está viviendo su mejor temporada a nivel futbolístico, pero nadie aseguró que el reto sería sencillo. El EFM Concello de Boiro femenino afronta su segundo año de historia, y lo hace con un bloque que mezcla la veteranía de algunas jugadoras que conforman el núcleo fuerte de la plantilla con el empuje y el dinamismo de una nueva remesa de amantes del deporte rey. La receta, más pronto que tarde, apunta a garantía absoluta de éxitos, como el que se logró la pasada campaña con el ascenso a la Primera División gallega.

Seguir leyendo

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Tags
Comentarios

Melanie García: «Apostei a que marcaba 50 goles»