Malores Villanueva: «O proxecto de escrita de Anxo Rei Ballesteros levedará co paso do tempo»

Asegura que o autor ten unha das obras máis complexas da narrativa galega


ribeira / la voz

A editorial Galaxia vén de publicar Dezanove badaladas, a primeira novela que escribiu Anxo Rei Ballesteros. O escritor de Boqueixón que residiu parte da súa vida na vila pobrense tiña só 17 anos cando lle deu forma á historia de Nolo, un mozo que cambia a aldea pola cidade compostelá á procura dun futuro mellor. Malores Villanueva encargouse da edición desta obra.

-¿Como xurdiu a idea de rescatar da sombra esta novela de Rei Ballesteros?

-Galaxia ten unha serie de coleccións dedicadas ás grandes figuras literarias, e unha delas é a Biblioteca Anxo Rei Ballesteros. Dezanove badaladas é o terceiro libro que ve a luz no marco desta serie. O orixinal foi facilitado pola súa viúva, que tamén tiña interese en que vise a luz.

-¿Cal foi a súa misión neste proceso?

-O que facemos normalmente os editores é, de acordo co autor, ir comentando diferentes aspectos da obra para melloralos. Neste caso, por razóns obvias, o papel do editor quedou minguado e do que se tratou foi de manternos fieis á obra orixinal, mesmo se recollen notas que el ía plasmando. Ás veces poñía «a isto hai que darlle unha volta», consciente de que o texto estaba sen finalizar.

-Cando o texto orixinal chegou ás súas mans, ¿con que se atopou?

-É unha novela de iniciación, con todas as eivas que iso supón, pero tamén con toda a proxección de futuro que tiña por aquel entón Anxo Rei Ballesteros. Neste libro avánzanse moitas das liñas argumentais da obra posterior e nese sentido é un volume moi interesante. Hai unha serie de fíos que el vai desenvolver ao longo da súa obra futura.

-¿Cales son eses fíos que caracterizan posteriormente a obra do escritor?

-Anxo Rei conta nesta novela algo que estaba a acontecer en Galicia nos anos 1969 e 1970, que era o cambio na configuración do país e a perda da importancia das aldeas en favor das cidades. O protagonista, Nolo, marcha da súa aldea para Compostela e co primeiro salario vive unha noite de esmorga. Pero nese percorrido polas rúas, o soño urbano convértese nun pesadelo. Esa viaxe na noite é unha metáfora da propia existencia, unha reflexión que está moi presente na obra de Ballesteros.

-¿Que opinión lle merece en xeral a obra deste autor?

-Rei Ballesteros ten un dos proxectos novelísticos máis complexos e ambiciosos da narrativa galega. É un escritor polifacético, con novelas, teatro, ensaio e relato curto, un autor que tocou moitos paus. Concibía a escrita coma un proxecto ambicioso e persoal, algo que se traslada á súa obra.

-¿É quizais un escritor ao que non se lle concedeu o recoñecemento que se merece?

-Probablemente. É certo que ten un proxecto de escrita non continuado, polo menos de maneira presencial, e iso puido influír. Seguro que estaba creando todo o tempo, pero desde que publicou a primeira novela, Dos anxos e dos mortos, no ano 1977, ata que sacou á luz a segunda, Loaira, pasaron 15 anos. Ademais, tampouco tivo unha presenza pública importante e iso tamén repercutiu seguro na súa proxección cara o exterior. O que si podemos afirmar é que, sen dúbida algunha, o proxecto de escrita de Anxo Rei levedará co paso do tempo, porque é unha novelística complexa e moi ambiciosa. A súa literatura medra cada vez que nos achegamos a ela.

-¿Considera entón que é merecedor dese recoñecemento co Día das Letras Galegas que se reclama para el desde A Pobra?

-Por suposto, é un narrador con maiúsculas. Cumpridos os dez anos do seu pasamento, seguro que os académicos o valorarán nalgunha ocasión para esa distinción. Por sorte, o país ten moitos escritores merecedores dese recoñecemento, pero o que está claro é que Anxo Rei se atopa entre eles.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

Malores Villanueva: «O proxecto de escrita de Anxo Rei Ballesteros levedará co paso do tempo»