Feldespato, curmán do cuarzo

JOSE LIRES

BARBANZA

26 mar 2022 . Actualizado a las 05:00 h.

Sorpréndeme a pouca curiosidade que suscita o coñecemento da fracción sólida da Terra tendo en conta a vital dependencia das substancias minerais cociñadas no seu interior. Máis aínda se admitimos esa característica tan nosa de medírmonos en intelixencia e saber ao aproveitar o asunto de actualidade. A erupción do volcán da Palma ofreceunos a escusa para diversificar estudos e facer unha xustificada inmersión nas ciencias xeolóxicas, polo menos para lucir nas redes sociais ou na conversa do bar. E nin así. Optamos por seguir sendo virólogos de salón, afondando na procura dun mestrado en Medicina. Á vista do empacho de novos títulos nos escaparates, as editoriais tamén tiveron claro a que apostar.

Ben. Chegados a este punto confeso que a reflexión anterior é froito dos meus demos internos, eses que afloran de cando en vez reivindicando unha maior atención cara á compoñente inorgánica da Natureza. Si, ho! O substrato rochoso, a face pétrea do planeta, tamén che ten o seu encanto! Crerme.

Segredos das rochas

No primeiro curso da carreira ensináronnos a pescudar nos segredos das rochas. A lección inaugural recibímola no campo, tombados como lagartos soportando o inclemente sol de maio na meseta, cos ollos a poucos centímetros da superficie dun extenso afloramento granítico. A seguinte no laboratorio. Alí, baixo as lentes dun microscopio petrográfico, unha fina lámina de pedra descubría a súa estrutura interna. Naquel pequeno círculo de luz aparecía un fato de minerais de cores, formas e tamaños diversos; entre eles, na maioría das mostras, uns alongados cristais de feldespato.