«Ramón Sampedro estaría contento, España débelle a lei da eutanasia»

M. X. Blanco RIBEIRA / LA VOZ

BARBANZA

marcos creo

Aplauden a aprobación definitiva, aínda recoñecendo que o proceso é moi complexo

18 mar 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

Na década dos 90, desde unha pequena aldea de Porto do Son, Ramón Sampedro alzaba a voz para esixir o seu dereito a morrer dignamente. Facía 25 anos que sufrira un accidente ao tirarse de cabeza á auga desde unha pedra das Furnas, fracturándose a sétima vértebra cervical e quedando tetrapléxico. El emprendeu unha loita que, trala súa morte, en xaneiro de 1998, continuaron varios amigos, entre os que se atopan Pepe Vila e Xosé Lois Vilar. Para eles, hoxe é un día de festa, porque por fin verán compensado o esforzo coa aprobación, por parte do Congreso, da lei que regulará a eutanasia.

«É unha meta alcanzada, por fin vemos que a loita de Ramón Sampedro deu os seus froitos». Son as palabras de Pepe Vila, quen desde hai máis de dúas décadas ven liderando a homenaxe que cada mes de xaneiro se lle rende nas Furnas ao sonense que ata chegou á Comisión Europea para esixir o seu dereito a morrer. Aínda así, é consciente de que a aprobación da lei non supón o final da batalla. Xosé Lois Vilar fai fincapé nos obstáculos que terá que superar aquel que desexe recorrer á eutanasia: «É unha lei moi garantista, que non facilita o desenvolvemento da vontade cando un quere dar o paso. Require da consulta de ata tres médicos que teñen que emitir ou confirmar un informe que despois é enviado a unha comisión, o que supón un proceso de días».

En contraposición, eles poñen como exemplo o caso de Bélxica, explicando que alí os cidadáns teñen dereito a morrer dignamente e é despois de practicar a eutanasia cando unha comisión fai unha avaliación do proceso: «Levan desde o 2002 coa lei aprobada e só hai un caso que chegou aos tribunais», puntualiza Vilar.