Veiras Manteiga: O pincel que desde Francia se fixo internacional

Os cadros do noiés viaxaron por diferentes países, entre eles, Alemaña, Holanda e Polonia


ribeira / la voz

Hai momentos, decisións e vivencias que resultan transcendentais e marcan a vida dunha persoa. No caso de Xosé Luís Veiras Manteiga, ter marchado a Francia, onde estivo residindo 26 anos, propiciou que hoxe sexa un dos artistas punteiros da comarca, con recoñecemento incluso a nivel internacional. Se ben el xa tiraba polo lapis e os pinceis desde neno, foi no país galo onde se lle abriron as portas para converter a paixón pola arte no seu medio de vida, nun período no que en Galicia e en España, o eido creativo repousaba no caixón do esquecemento.

Na súa terra tratara de abrirse camiño como artista, renunciando incluso á carreira de perito agrícola que emprendera empurrado polo seu pai, pero foi en Francia, a onde marchou por amor no 1974, onde se converteu nun pintor profesional. Non levaba nin un ano residindo alá, preto da Bretaña, cando tivo ocasión de montar a súa primeira exposición en Laval, na que vendeu cinco cadros: «Quedei moi sorprendido, porque eu nin sequera me defendía co francés e pintaba obras de estilo figurativo sobre Galicia, España, a emigración, o marisqueo e a muller». Eran cadros que nada tiñan que ver co que se creaba na zona: «Un amigo dicíame que chegara para cambiar a pintura de Laval».

Morriña pola casa

Mentres a súa sona se expandía polo territorio galo, Veiras Manteiga quixo ser profeta na terra e aproveitou o verán do 79 para exhibir as súas obras en Santiago, Noia e Portosín. Lembrouse tamén do seu berce anos despois, cando formaba parte do colectivo artístico Art Vif (Arte Vivo) e incluíu a localidade noiesa na xira de exposicións itinerantes que percorreron España e Francia, chegando despois a Holanda. Aquel grupo foi a orixe doutro que aínda permanece activo hoxe, AAA53. Con el, as pinturas do barbancés seguiron traspasando fronteiras, exhibíndose en Alemaña e Polonia.

Aínda que estando lonxe da súa terra nunca se esqueceu dela, cando regresou trala morte da súa muller tivo que empezar case de cero: «Non tiña contacto cos pintores nin coas galerías e aquí todo é moito máis complicado, non hai o apoio de Francia, onde os organismos públicos mercan obras e arroupan aos creadores».

Pero logrou abrirse camiño e non só no eido da pintura. Participou no primeiro mural que se fixo no Liceo de Noia, elaborou carteis, doulle forma a dous cómics, publicou caricaturas en La Voz de Galicia, traduciu textos do francés para Toxosoutos e ilustrou volumes de autores como Avilés de Taramancos, Maxi Olariaga, Pepe Agrelo, Francisco García Vidal e Pilar Sampedro. Mesmo publicou un libro de poemas: «Son unha persoa inqueda, sempre teño que estar facendo algo». Emprega este argumento para explicar tamén o amplo abano de estilos e técnicas que abrangueu a nivel pictórico: «Sendo autodidacta, probei de todo, porque sempre me gustou experimentar».

Sempre xirando

Pero non dubida á hora de asegurar que a pintura é o seu, o principio ao que sempre volve por moito que camiñe. E nela, coma se dunha roda que nunca para de xirar se tratara, regresa continuamente as orixes: «Podo estar unha tempada traballando corpos espidos, pero logo volvo aos bodegóns ou as paisaxes. Nunca me quedo cunha temática concreta». Aínda así, Veiras Manteiga divide a súa extensa obra en seis bloques: paisaxes celtas como as de Galicia, Bretaña ou Irlanda; naturezas mortas; o feminino, con corpos espidos que foron evolucionando; Galicia, cos seus mariñeiros, emigrantes e labradores; escenas teatrais e campos.

Aos seus 71 anos, séntese orgulloso de ter vivido da súa paixón, convencido de que iso non sería posible se non tivese marchado a Francia: «Alí conseguín atopar o meu camiño». Fala, iso si, dunha espiña cravada: «Non terme dedicado máis á escultura, pero foi por un problema de espazo. Fixen algo en pequeno formato, pero si que me tivera gustado traballar materiais como a pedra e o metal».

En breve cumprirá, no Museo do Gravado de Artes, o soño de amosar toda a súa obra: «Aquí a xente coñécea parcialmente, sobre todo desde que regresei, por iso quería montar esta gran exposición que arranca no 72, nos meus comezos».

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

Veiras Manteiga: O pincel que desde Francia se fixo internacional