«Agora que se pode saír é cando teño medo, hai que ser moi responsables»

Transplantado de medula hai sete anos, sabe que o risco para el é moi elevado


ribeira / la voz

Volveu nacer hai sete anos, cando un transplante de medula ósea lle permitiu esquivar a morte. Aquela complicada intervención obrigouno a pasar longas estadías confinado no hospital, e logo, nas distintas recaídas que sufriu, permaneceu novamente illado. Quizais por iso o encerro motivado agora polo coronavirus non pesou en demasía sobre as costas de Juan Carlos Brión. O que peor leva este ribeirense, afeito a lidar duras batallas, é o feito de verse demasiado sensible fronte a esa nova ameaza. Sabe que el, coma outros enfermos de cancro, é unha presa fácil para o covid-19 por carecer das defensas necesarias. Apela polo tanto á responsabilidade individual, adoptando as máximas precaucións no seu día a día.

El estivo, xunto coa súa parella, un mes e medio sen saír da casa, consciente de que o perigo estaba na rúa: «Ata nos deixaban a compra do supermercado na porta». Para evitar posibles contaxios, un dos seus fillos decidiu pasar o confinamento en Pontevedra, onde estuda, e o outro regresou a Ribeira desde A Coruña, pero aloxouse na casa dunha tía para protexer a seu pai: «No fondo, dáme rabia que todos teñan que estar pendentes de min e que non poidan facer a súa vida con normalidade», recoñece, aínda sabendo que é a mellor opción.

Resgardado na casa, Juan Carlos Brión marcouse unha rutina que fixo que os días voaran: «Non tiven ningún problema, porque teño aparellos para practicar deporte e logo paso bastante tempo no ordenador, traballando e tamén mantendo o contacto cos rapaces do club de natación de Boiro -do que é o director deportivo-». Foi co inicio da ansiada desescalada cando o ribeirense sentiu de novo presión: «Mentres estabamos todos na casa estiven tranquilo. Agora é cando teño medo, hai que ser moi responsables e adoptar as medidas que nos recomendan os expertos». A súa mensaxe vai dirixida á poboación en xeral e aos pacientes inmunodeprimidos e doutros colectivos vulnerables: «A nós o virus vainos ocasionar graves danos, porque non temos defensas para combatelo».

Segunda vida

Consciente do risco que corre cada vez que pisa a rúa, faino só cando é imprescindible. Iso si, como amante do deporte que é, desde que está permitido non perdoa a saída das oito do serán para correr e coller forzas. A incerteza, «por non chamarlle medo», é a súa particular espada de Damocles: «Estou gozando dunha segunda vida, porque no seu día dixéronme que a única solución que había para a miña enfermidade era un transplante, e iso é moi duro. Agora non me sinto máis forte por ter afrontando un cancro, porque sei que son máis débil».

Ademais de á familia, á que aínda non se atreveu a visitar, Juan Carlos Brión bota en falta aos seus alumnos: «Gustábame pasar as tardes cos rapaces de natación e de tríatlon de Boiro, achegándolles os poucos coñecementos que teño do deporte. Non poder estar en contacto directo con eles si que me vai afectar». É consciente de que no seu caso tardará en recuperar a rutina: «Ata a chegada dunha vacina non me vexo facendo vida normal, porque non me vou sentir seguro. Iso xa o teño asumido. Mesmo estou pensando en montar unha oficina na casa, para ter aquí o meu espazo, porque é evidente que isto vai para longo».

Como persoa activa que é, Juan Carlos Brión non se conforma con ficar sentado esperando a que esa ansiada vacina lle devolva o dinamismo do pasado. Coa axuda das redes, neste caso Instagram, puxo en marcha unha iniciativa para darlle voz a persoas vinculadas ao deporte: «A idea xurdiu diante da imposibilidade de levar a cabo a travesía Illa de Rúa, pois quería seguir divulgando esta proba solidaria, na que se recadan fondos para a loita contra o cancro». Pero agora xa pensa en mantela todo o ano. As dúas vindeiras emisións serán en domingo, ás 18.00. Logo haberá cambio de horario.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Comentarios

«Agora que se pode saír é cando teño medo, hai que ser moi responsables»